Categories
Anti-Dotes-For-Modern-False-Teachings-Like-Hyper-Grace

“Only Reward Loss, But Place in Heaven Guaranteed!” Does I Cor. 3:13-15 Teach That?

Duke Jeyaraj answers.

Who said believers will not be judged? Heretic, hell-populating Bible Teachers will say that. Because their final court of appeal is not the Bible. But this: “Whatever sounds like music to people’s ears!”. Sad! Terrible! Deplorable! And what’s more the rise of such cultic false teachers is predicted in the Bible (see 2 Tim. 4:3 which goes this way: ‘For the time will come when they will not endure sound doctrine; but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; And they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables’).

The Bible says, like others believers will be judged. Romans 14:10 is clear: “We all must appear before the judgment seat of Christ.”

I Cor. 3:13-15 does not teach believers living in sin will be excused on judgement day. If Paul meant that why would he write in SAME BOOK this: “Or do you know that the unrighteous will not inherit the kingdom of God? Do not be deceived: neither the sexually immoral, nor idolaters, nor adulterers, not men who practice homosexuality will inherit the Kingdom of God” (I Cor. 6:9). What I Cor. 3:13-15 is teaching is this: we will be rewarded as per the quality of ministry we do. This should concern the hyper-grace cult folks a lot. They have lowered and flouted Bible standards just as a fleshly way to attract crowds. They have made MBA Marketing Principles (‘always look to please the customer as your customer is god’) as their Bible.

However, for me the Bible is the final court of appeal, not MBA Marketing Techniques. I Cor. 3:13-15 does not teach that those stubborn-in-sin if they are believers will be somehow be saved. This is how I Cor. 3:13-15 reads (for those of us who are not familiar with those verses Apostle Paul penned): their work will be shown for what it is, because the Day will bring it to light. It will be revealed with fire, and the fire will test the quality of each person’s work.  If what has been built survives, the builder will receive a reward. If it is burned up, the builder will suffer loss but yet will be saved—even though only as one escaping through the flames.

David Pawson’s brilliance in explaining this verse – I Cor. 3:15 and what is above it – is simply unbeatable: “Once again, the whole verse needs to be quoted, including the first clause: ‘If it is burned up….’ If what is burned up? What a man has ‘built’ during his ministry to the body of Christ., whether ‘pioneer’ or ‘maintenance’ (here pictured as planting and watering). In other words, what is being judged here is a believer’s service, not his sins. There are great variations in quality of service. The fire of divine judgment will leave some intact (like gold, silver, and costly stones) but bring others to nothing (like wood, hay and stubble). But someone who at least sought to serve the Lord will survive, even though he is left with nothing to show for his labor or deserving a reward. That this is irrelevant to a believer’s sins, as distinct from his service, is immediately apparent from the very next verses: ‘Don’t you know that you are God’s temple, and that God’s Spirit lives in you? If anyone destroys God’s temple, God will destroy him’ (I Cor. 3:16-17). In this context, the sin is to divide the Church into jealous and quarreling groups who ‘follow’ different servants of Christ rather than Christ himself. Elsewhere he applies the same charge to sexual immorality (I Cor. 6:18-19). We may get away with poor service (but only just), but WE WILL NOT GET AWAY WITH SIN!” (David Pawson, Once Saved, Always Saved?, page 160-161).

If I Cor. 3:15 taught that the worst thing that can happen to a believer on the day of judgment was only a reward-in-heaven loss, but never a place-in-heaven loss, why would Paul write in the SAME BOOK, this: “But I discipline my body and keep it under control, lest after preaching to others, I myself should be disqualified” (I Cor. 9:27). Paul had a healthy fear that he would be disqualified from heaven, if kept yielding to his body’s desires (in our context – he kept watching porn, he kept indulging in sexual immorality, etc). This view is further underlined by this fact: the next chapter – I Corinthians 10 – warns New Testament believers that they could be ‘destroyed’ (go to hell), if they indulged in sin with impunity (vs. 9,10,11). So Paul did not subscribe to the meaning and implication the hyper-grace cult teachers ascribe to I Corinthians 3:13-15. So, when Paul writes, “he will suffer loss, but he himself will be saved”, he did mean this: God will not send anyone to hell, because of low ministry quality. But he clearly did not mean what the hyper-grace cultists teach: “God will not send any believer to hell, even if they live in stubborn sin!” If Paul believed this lie, he will not have penned I Cor. 6:9-11 (HELL FOR BELIEVERS STUBBORN IN SIN), I Cor. 9:27 (HELL FOR EVEN STUBBORN-IN-PREACHERS) and I COR. 10 (THE GOD WHO DESTROYED HIS STUBBORN-IN-SIN PEOPLE IN THE OLD TESTAMENT WONT HESITATE TO DO THE SAME FOR NEW TESTAMENT PEOPLE OF GOD DOING THE SAME THING).

—–

Rev. Dr. Duke Jeyaraj is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission (G4 Mission – www.dukev.org). This is a listener/reader supported Indian ministry to presentday people functioning since 2006. 

www.youtube.com/VisitDuke (watch)
www.dukewords.com (read)
www.soundcloud.com/ShoutAloud (hear)
+91-8886040605 (chat)
emailduke@gmail.com (write)

Categories
Anti-Dotes-For-Modern-False-Teachings-Like-Hyper-Grace

THE COMPASSIONATE CONSUMING FIRE


Duke Jeyaraj responds to the oft-repeated hyper-grace teachers’ lie, “No judgement post-Cross”

“Won’t see God as an angry/punishing God anymore after the Cross..” “God is not fuming at sin now….”: This the unbiblical rubbish that hypergrace cult false teachers keep teaching. But the Bible does not teach that. Why did Paul preach about “coming judgment” after the CROSS (Acts 24:24-25)? He could have well skipped it, if he believed in the hyper-grace cult Gospel. But he did not. Jesus prayed for Ananias and Sapphira sitting at God’s right hand. Yet when they lied to the Holy Spirit they dropped dead. After giving them enough chances, God decided to end their lives (Acts 5). “My Spirit does not always strive with man….” Gen. 6:3. After striving with this believer couple who were under the NEW COVENENT God decided to send judgement upon them. This is not a stand-alone event. The angel of the Lord stuck down boasting Herod (Acts 12:20-23). This also happened after Jesus died on the Cross, rose again, ascended, sat next to the Father and started praying! So did the “angel of the Lord” who struck down Herod “insult” the “finished work of the Cross”? Please answer hyper-grace Bible-twisters! “God will DESTROY those who destroy God’s temple” wrote Paul to New Covenent believers (I Cor. 3:16-17). So GOD insulted Jesus’ finished work on the Cross, here? Please answer Hyper-grace teachers! James warned that believers who could not control their tongue were in the danger of going to hell – the ultimate place of God’s judgment (James 3:6). James did not believe in this hyper-grace false teaching: “No judgment post Cross!” The writer to the Hebrews writes, “Let marriage be held in honor among all, and let marriage bed be undefiled; for fornicators and adulterers, God will judge!” (Heb. 13:4). The writer to the Hebrews did not believe that post-Cross, there was no judgement for believers. Jesus told the believers of the church in Thyatira that he would “throw her (a self-appointed prophetess who mislead his followers to commit immoral sexual acts) into her sickbed with those who commit adultery with her…:” Jesus further said, “I will punish her by striking her children dead.”(Rev. 2:20-23). So the post-Cross Jesus here insulted his own finished work, according to Hyper-grace wolves in sheep clothing? The Bible says, in the New Testament, “Therefore let us be grateful for receiving a kingdom that cannot be shaken, and thus let us offer to God acceptable worship, with reverence and awe…for our God is a consuming fire!” (Heb 12:28,29). He is a compassionate father but also a consuming fire. We must stress on BOTH these characteristics of God. Suffering, sickness, death is not always because of sin (Read John 9: 1 onwards to get this). But God can choose to allow these as acts of punishment after having given a person enough chances. Only God knows how many chances to give a person. Not preachers. Not you. Not me. But if a person is still stubborn in sin, God can move in judgement even now, post the Cross of Jesus. This we find in the Bible as I have shown above. So the message for the believer is this: REMAIN in Christ (John 15). “There is no condemnation to those who ARE in Christ Jesus (notice, it does not say here, “those who ONCE WERE in Christ Jesus!” (Rom. 8:1). Hyper-grace cult false teachers (unless they repent) are not only going to hell, but taking people there. That’s why we can’t simply keep watching this. God’s Word to us is this: “Pursue those who are singed by the flames of God’s wrath and bring them safely to Him.” (Jude 23 The Voice, NKJV for today).

(Dr. Duke Jeyaraj is an engineer (Allahabad University) turned doctor of ministry graduate (of SABC). Duke is also the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Mission, a ministry to presentday people, that’s supported by those who read/hear/watch Duke’s messages, voluntarily. Find out more by liking www.facebook.com/dukebook)

Categories
Bible Truth Around Contemporary Events

Locusts, Us and The Message of Joel!

Duke Jeyaraj

There is a locust attack in NorthWest India as I write these words in May 2020. It is a terrible attack. Mohammed Iqbal writes the following lines for The Hindu: “The Union Ministry of Civil Aviation has given permission to the Rajasthan government’s Agriculture Department to use remotely piloted aircraft systems for anti-locust operations in the large areas where the insect swarms have landed. The locust attack has affected about 90,000 hectares in 20 districts of the State.” The Prophet Joel of the Bible talked about a locust plague during his time. Joel 1:4 reads this way: “We have been invaded! What the cutting locusts left, the swarming locusts consumed; What the swarming locusts left, the creeping locusts consumed;
What the creeping locusts left, the stripping locusts finished off” (Joel 1:4, The Voice). Before I attempted to learn the theology of Joel, I was wowed by his zoology! I did not know that so many different kinds of locusts even existed! For Joel, the locust plague were pointing to an event far more destructive! I read this online: “A Desert Locust adult can consume roughly its own weight in fresh food per day, that is about two grams every day. A very small part of an average swarm (or about one tonne of locustseats the same amount of food in one day as about 10 elephants or 25 camels or 2,500 people” (fao website). Can something be more destructive than the locust plague? Yes, says Joel. He goes onto talk about that event? What event? The Day of the Lord. He pens, “Alas for the day! For the day of the LORD is near, and as destruction from the Almighty it comes!” (Joel 1:15, ESV). He writes, “Eternal One: Blow the trumpet in Zion; signal the alarm from My holy mountain! It is almost here. Let all who live in the land tremble because the day of the Eternal One is coming” (Joel 2:1, The Voice). The Day of the Lord prophecy has an immediate fulfillment, and an eschatological fulfillment. The immediate fulfillment was this: an enemy nation is going to invade Israel/Judah! The eschatological fulfillment will be this: the day of the return of the Lord Jesus is around the corner (Rev. 6:17)! So, what should we do? Joel replies: “Eternal One: Even now, turn back your heart and rededicate yourselves to Me; Show Me your repentance by fasting, weeping, and mourning” (Joel 2:12). So, let’s repent! Let’s do it ‘now’! Before it is too late! It will be ‘too late’ after the return of Jesus! It will be ‘too late’ after death! It will be ‘too late’ after the Holy Spirit stops speaking with our hardened heart!

(Rev. Dr. Duke Jeyaraj is the founder of Grabbing the Google Gen from Gehenna Mission, G4 Mission. Find out more at http://www.dukev.org. Watch Duke’s messages videos at http://www.Youtube.com/visitduke).

Categories
Hyper-Jewish Cult - A Bible Analysis

Should We Celebrate Jewish Feasts And Expect Jesus’ Return During The Celebration?

Duke Jeyaraj answers

We do not need to celebrate Jewish feasts as New Testament Christians. It is not compulsory! It is left to one’s free will (Rom. 14:5-6). Celebrating any Jewish thinking that act will save us, is an insult to finished Work of Jesus on the Cross (See Gal. 4:10). When we trusted Jesus as our Savior as Gentiles, we have been ‘circumcised’ already spiritually speaking – we don’t have to undergo physical circumcision (Col. 2:11). Just as circumcision, the physical rite, involves removal of the foreskin of the male private organ, our salvation through faith and ongoing Spirit-directed abidance in Jesus gives us power to “remove” sinful addictions in our private lives. As New Testament believers we can eat pork (no matter what hyper-jewish false teachers say) because Apostle Paul writes only ‘hypocritical liars’ and hell-populating cultic false teachers teach that we must ‘abstain from certain foods which God created’ (I Tim. 4:2-3).

Some hyper-jewish groups, these days, teach, “Jesus will come around this Jewish feast,” in order to coax more believers to celebrate Jewish feasts! Don’t fall for their trap!

Jesus will come a thief in the night – the Bible tells us this seven times. And no one knows when Jesus will come, except the Father – the Bible tells us this two times! Watch this video of mine (under 1 minute) to know the Bible references: https://www.youtube.com/watch?v=QpFBrtd1ckI

Of course, having been saved by grace we must obey the moral laws of God moved out of gratitude (Heb. 13:4 is basically repeating familiar moral law found in the Exodus 20 Ten Commandments, ‘Do not commit adultery’; Ephesians 4:28 is repeating another of the Exodus 20 Ten Commandments, ‘Do not steal’; Colossians 3:9 is repeating another of the Exodus 20 Ten Commandment, ‘Do not bear false witness/lie”). Following the moral laws of the Old Testament will not save us! But if we are truly saved, we will follow the moral laws of the Old Testament empowered by the grace of God and Spirit of God (Rev. 22:13-14, Jesus is the ‘alpha’ and ‘omega’ of our salvation, but we need to wear – use the power – what he gives us freely in order to enter heaven).

(Duke Jeyaraj is the founder of Grabbing the Google Gen from Gehenna Mission. Find out more at http://www.dukev.org. Follow Duke’s video messages at http://www.youtube.com/visitduke).

Categories
Roman Catholic Questions Answered Frankly

Should We Equate Apocrypha To The Word of God?

Duke Jeyaraj

The Revised Standard Version of the Bible which Roman Catholics use have the following books which are not there in the original Bible (which has 66 books). This is the list: 1. The Wisdom of Solomon, 2. Ecclesiasticus 3. Tobit 4. Judith 5. I Esdras 6. I Maccabees 7. II Maccabees 8. Baruch 9. Letter of Jeremiah 10. II Esdras 11. Additions to Esther 12. Prayer of Azariah 13. Susanna 14. Bel and the Dragon 15. Prayer of Manasseh. The Douay version of the Bible which Roman Catholics use does not have the last book named above (Prayer of Manasseh).

Why should we not equate Apocrypha to the Word of God! Here is why:

  1. VEHEMENT JEWISH OPPOSITION: Norman Geisler and Ron Brooks mention that Athanasius and Jerome, two respected Jewish scholars, never included the apocryphal books in the Bible of their time. They write, ‘Jerome, a Hebrew scholar, made the official Latin Vulgate without the added apocryphal books’ (When Skeptics Ask, page 156).
  2. VERY LATE INCLUSION: The occasion – The Council of Trent. The year – 1546. The deed – the adding of the apocryphal books to the Roman Catholic Bible! My comment – “That’s too late!”
  3. REACTION TO MARTIN LUTHER’S QUESTION: Martin Luther was emphatic that practices common in the church of his time such as ‘prayer for the dead’ did not have the support of the Bible. So, he asked why the church of his time followed these practices without biblical warrant? He also stated that the Bible does not support salvation by works. Some 29 years after he raised these very valid questions, the apocrypha was included in the Roman Catholic Bible Canon as a reaction. Here’s why: there is support for these practices in the Apocrypha (you may checkout 2 Maccabees 12:45-46; Tobit 12:9). The canon was expanded by the Roman Catholics so that they would be able to claim support for extra-biblical practices such as prayer for the dead. And that is not right. Also doing such a thing makes one recall the command not to add or subtract from God’s Word found throughout Scripture: Revelation 22:18,19/Proverbs 30:6/Deuteronomy 4:2; 12:32. The Scripture warns those guilty or adding or removing from Scripture will face severe punishment – definitely on the other side of eternity and at times, even on this side of eternity (‘God will add to him all the plagues described in this book’ – Rev. 22:18; ‘God will take away from him his share in the tree of life and in the holy city which are described in this book’).
  4. IN-TEXT ‘NOT INSPIRED’ DECLARATION: There are verses in the apocryphal text (like the one in I Maccabees 9:27) which clearly states that no prophets operated during the time these books were written – inter-testamental time. If there are no prophets, there is no question of divine inspiration of that book. So, even within the text of the apocrypha, there is a declaration that these books are not inspired!
  5. PAGAN LITERATURE QUOTATION: Those who argue that apocrypha should be included in Scripture say this: “Even passages like Hebrews 11:35 are alluded to in Apocryphal books.” We read in Hebrews 11:35 this : ‘Women received back their dead, raised to life again. Others were tortured and refuse to be released, so that they might gain a better resurrection!’. The Spirit of Reformation Study Bible says: “This is an apparent reference to the events during Maccabean revolt (c. 167-157 B.C.), which occurred after the close of the Old Testament but are recorded in the Apocrypha (2 Meccabees 6-7). Jude verse 14 includes a quote from I Enoch (another apocryphal book). This statement can be said in response to these allegations from the Catholic side: “If we claim that we must say that certain apocryphal books are God-inspired because a couple of New Testament quote from them, our line of argument becomes problematic. Here is how: Apostle Paul even quotes from Pagan prophets in His Gospel messages (Acts 17:28); does that mean that even pagan prophets write under the inspiration of the Bible? Ofcourse not!

For these and many reasons, we can safely say that apocrypha was never ever part of the original Bible! Let us fix our focus on the Sixty Six (the Bible with Sixty Six books) and keep it steady for the moment we step out of the Sixty Six, we are stepping out of God’s Word! And that’s dangerous! God’s Word is the final court of appeal for all matters of belief and behavior (Romans 4:3; 2 Tim. 3:16-17) and so it really matters when books which are not part of the original canon, get into the canon!

(This article was written by Dr. Duke Jeyaraj. He is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Misison. This is a viewer/reader supported ministry. You may subscribe to Duke’s Youtube Channel which is at this link: youtube.com/c/visituke)

Categories
David Pawson (1930-2020) Obituary Duke Jeyaraj Life Story

The World’s Most Original Bible Teacher, David Pawson, Whom I Had The Privilege of Meeting & Getting Molded By (At The Age of 17), Now With Jesus!

Duke Jeyaraj

Uncle David Pawson, the most original Bible Teacher in the whole wide world according to me, is now with Jesus!

In the year 1992, Uncle R. Stanley invited him to preach in the Bible Lovers Camp of BYM in Danishpet, Salem, Tamil Nadu. I was 17 then (having just preached my first sermon in Ida Scudder School Vellore, a few months earlier).

In a talents competition in the camp I recited a Jimmy Swaggart message on hell. I also won the first prize in the daily tests conducted based on uncle Pawson’s messages in the same camp. My gift was this book – ‘The Road to Hell’ by uncle Pawson with uncle Stanley himself writing the congratulations message on the book. [Later, I would found an organisation with the word Hell (Gehenna) in its very name – in 2006]! Uncle Pawson was gutsy in writing this book, as he biblically and brilliantly opposed the mild annihilation view of hell which John Stott (the world’s leading evangelical then) had, inexplicably, promoted. I had the joy of receiving the prize from the book’s author itself.

I traveled with him by car to Vellore post the meeting. He told me: ‘Duke will preach like Duke and he will not copy anyone else!’ The original Duke Jeyaraj was born that day!

Later when I did what I could to warn the Google Generation about the hell-populating Hypergrace cult, I returned to uncle Pawson resources to find solid Cult-answering Bible Teaching. I bought his book ‘Once Saved, Always Saved?’ in this connection via Amazon. I never searched for a book with more ferocity like how I searched for this book and finally got it (it was couriered from overseas)!

I have used material from his book, Truth to Tell, to prepare evangelistic messages. It was his book on the Second Coming titled, When Jesus Returns, which made me realise this: “many top Bible Teachers believe in one Second coming of Jesus, one judgement, and heaven and hell post that!” His book, Word and Spirit Together, inspired me to chase both the Presence of God and Word of God with equal fervor.

I often referred to uncle Pawson’s book, The Normal Christian Birth, when I wrote a tract (my first tract of any sort) on the importance of immersion water baptism for adult believers as a student of Allahabad Agricultural Institute (1993-1997).

When I did a Bible Study for each of the 66 Bible Books in Hyderabad – a process that took seven years as we met only once a month as a small group of people from different churches and varied walks of life – I often would return to Uncle Pawson’s book, Unlocking the Bible, for wisdom.

I used material from one of his little books when I preached on Why God Allows Natural Disasters in a flat in Gachibowli, Hyderabad (a message for modern young working professionals).

I can safely say that his awesome use of alliteration in his writings and sermons have made his bible material even more memorable. For example, in his book, The Road To Hell, all the chapters begin with R (The Residue, The Retreat, The Reality, The Risk, The Rescue, The Reverse, The Relevance). Not just that – even the sub-points are arranged with coined words. For example in the chapter where David Pawson talks about Rescue From Hell he uses these carefully crafted words: Father’s affections, Son’s atonement, Spirit’s assistance, Believer’s adherence (notice the “a” rain in the sub-point?) But you know what – uncle Pawson, never would make a big deal of this pain-staking-efforts-in-preparation presentation style of his. He would say: “Even dogs speak in alliteration. They go ‘bow, wow’ – don’t they?!” How humble!

Praising God for uncle Pawson! Though I am no patch on him, we have some similarities! We both left the field of agriculture to do full-time ministry! We both are non-pastoral evangelists/Bible Teachers! We both try to use alliteration/rhyming words in our writings/sermons!

In a span of few days Christendom has lost its greatest apologist and its Bible Teacher! The baton is passed to our generation! Will we measure up?

Categories
Anti-Dotes-For-Modern-False-Teachings-Like-Hyper-Grace

“Jesus loves sinners. But only condemns the self-righteous!” Is this Popular Defense of Hyper-Grace Biblical?

Duke Jeyaraj answers

This is just a popular perception put out by cultic, hell-populating hyper-grace pastors/teachers. But if we carefully look at the Scriptures as a whole, we understand this: Jesus warned that stubborn sin will take ANYONE to hell – not just the Pharisees, Hypocrites and the Self-Righteous! Have you read this statement of Jesus, a statement that he made to someone he healed: “You look wonderful! You’re well! Don’t return to a sinning life or something worse might happen.” (John 5:14, The Message). Because this man was a recipient of Jesus’ grace – he was healed even though he did not deserve healing – Jesus expected and demanded that he be grateful for that grace received by living a holy life, a temptation-beating life, a victory-over-sin life! Grace received must lead to holy living! That was Jesus’ point! That was the point of the Apostles as well. If we are truly grateful for God’s grace, we will say ‘no’ to ‘ungodliness’ and ‘worldly passions” (Titus 2:11,12). In fact the Grace of God enables us to say ‘no’ to sin, ANY SIN. Yes, self-righteousness, hypocrisy, a Pharisaical attitude, is a sin as is porn-watching, as is drunkenness, as is foul-language use, as is pride, as is lying, as is stealing, as is adultery. The writer to the Hebrews warned about this: we cannot ‘obtain’ the Grace of God and ‘maintain’ bitterness with people we have relationship-problems with (Heb. 12:15). This writer also says this: ‘those strengthened by grace’ (Heb. 13:9) should also keep their ‘marriage bed pure’ (Heb. 13:4), of course enabled by the same grace, lest they fall into God’s judgment (Heb. 13:4). Jesus or the Bible does not differentiate between these two sins – self-righteous and other kinds of sins! Let not hyper-grace pastors fool you in this regard tell you this in-effect: “Don’t worry about sin in your life, as long as you are not self-righteous!” You will go to hell along with them (should they not repent), if you believe this lie! What is the ‘something worse’ that Jesus talked about in John 5:14 can happen to those who love to remain in stubborn in? A life in hell – a place of eternal, ever-conscious torment (Rev. 20:10; 14:9; 21:8). I hope that none of us will go there and remember this YouTube comment posted on 21 May 2020 and made as an article on dukewords.com eventually shortly after that!

(Duke Jeyaraj is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission. Find out more at http://www.dukev.org. Watch his message videos at http://www.Youtube.com/c/visitduke. Whatsapp him via +91-8886040605).

Categories
Corona Pandemic Related Devotions

Why Won’t God Heal the Corona Virus Pandemic Instantly?


Rev. Dr. Duke Jeyaraj discusses this during family prayer time during the Corona Pandemic Lockdown (April 2020).

The Bible is clear about God’s ability to heal. Healing is a child play for him! But there are reasons why he chooses not to heal instantly. I thank Dr. Jack Deere for pointing these reasons to me in one of his books.

The first reason is perhaps backsliding. Read Psalm 74:9,10,11. “We have not been given any miraculous signs and no one knows how long it will be before the healing takes place. There are no more prophets remaining. How long will our God take to act? Has God withdrawn His right hand?” – that is how that passage goes. God is a spirit but his right hand is referred to anthropomorphically (how the Bible attributes human traits to God so that we can understand him better). How long will God take to act? This is the question of atheists, agnostics, infidels.


God took the Israelites from Judah located in Southern part of the Promised Land of Israel, as captives to Babylon because of their idolatry, adultery, and stubborn back-sliding. During their exile of seventy years, there were no signs of miracles and God disciplined them. So, why won’t God take away this pandemic, here and now? This could be one possible reason: this is a period of divine discipline for us.

The second reason is Loss of First love or Legalism. Read Isaiah 29:8,13. “God has closed the eyes of the prophets and visionaries through whom God’s miraculous powers were displayed.” If you read the entire chapter, you will find out that the prophets became ineffective. Nothing is happening now and matters are getting worse. We are looking at a situation where 1 out of 4 or 5 approximately have got the Corona virus in New York, one of the most advanced cities in the World (April 2020). When people honor God with the mouth and not the heart, it is legalism. During this time of lockdown, we should reflect on how genuine our relationship with God is. How deep is our love of God?


Dr. Jack Deere, an American theologian, says that when Martha made a request to Jesus, He did not oblige. But when Mary asked Him, Jesus raised Lazarus from the dead. Martha liked to work for Jesus and prepare food for Jesus but Mary enjoyed Jesus’ very presence and wanted to stay close to him and latch onto every word that Jesus spoke. When we analyze our lives, we find that we too are more like Martha than we are like Mary. We like to work for Jesus (preach for Jesus, travel for Jesus, etc) but we do not spend adequate time with Jesus. And what is more, when we work for Jesus, what we do, does not come from the heart. It is all mechanical. It is just part of a routine. We do it to get a salary. God’s heart will not be moved when he sees such legalistic work. Let us repent of our legalism. Let us love Jesus with an ever-increasing love. Then, who knows, the miracle for the we are long waiting for (say the complete stopping of this terrible pandemic or any other miracle), may happen without delay (again, needless to say, as per the Divine Will)!


The third reason why God does not instantly heal is that He wants to give us added grace during this time of distress. Read 2 Corinthians 12:8-10. Paul is using the proverbial phrase “thorn in the flesh.” Apostle Paul prayed for healing (as seen in this passage). Some say that Paul had poor eyesight and therefore his writing ministry suffered. And still others say that Apostle Paul was married and his wife was a thorn in the flesh (humorously). Paul is asking for healing from this mysterious ‘thorn’.

This pandemic is like a thorn. Look at what it did to the world economy! See how many people lost their jobs!

But His grace is sufficient for us. God is giving us a supply of spiritual power which is grace, and it comes to us specially during a period of suffering and pain like this. Apostle Paul mentions this in 2 Corinthians 12:8-10. Hyper-supernatural cult preachers say that after Jesus’ death for us on the Cross, we should not go through sickness or death. They should pay heed to this Scripture passage and change their wrong teaching which is leading people to hell. Notice that Apostle Paul says here: “I take pleasure in infirmities, in reproaches, in needs, in persecutions, in distresses for Christ’s sake” (2 Cor. 12:10). If God’s plan was that we must not suffer post the Cross of Christ, there is no way Paul would write like this!

The fourth reason why God has perhaps allowed this pandemic and did not take it away in hurry is this reason which will come out as we read John 5:1-15. The scene is the pool of Bethesda. How many paralytics were around the pool? There were many sick people waiting for an angel to come and stir the water just like we stir the coffee in the morning. Just when the paralytic tries to reach the pool at that time, someone else gets in ahead of him. (verse 7) The paralytic was sick for 38 years (verse 5). But Jesus healed him. God healed the paralytic at a particular time, hour, day. Jesus healed one among the many sick folks near that pool. From a pool of sick people near the pool, Jesus chose to heal one person. God has a time to stop the pandemic. The miracle depends on God’s sovereign will (Heb. 2:4). Miracles do not depend on what we say or command. God is the potter and we are the clay. It seems that God wants to give this pandemic more time before he may chose to miraculously intervene and stop this. Or he can even choose to keep this pandemic on till his soon-to-come return! Some false teachers say that the miracle is in our mouth. No, only foul odor, is in our mouth!

So what should we do now? Luke 18:1 says that “men ought always to pray and not faint.”

Let us pray right now!

“Lord, Help us to pray without giving up. Let there be no fresh infection of corona virus anywhere in the world for the believer or the non-believer. You are able to do that and we believe it, Lord. We pray for those who have symptoms right now like coughing or those who feel something has gone wrong with their body. Heal us by your stripes. Right now, Lord! Please Lord! You died on the cross and shed your blood. Healing virtue flows still from the cross of Calvary. We receive that. I pray you will perform a miracle. Lord! Please give wisdom to our government authorities and law enforcement officers across the globe to enforce the lock-down and curtail the spread of the virus. During this time, we pray that we will spread the gospel exponentially – much like how the virus is spreading – through online medias. Via Zoom let us zoom with the Gospel and the Word of God! Lord, we want to be involved in discipling others. Let 1 disciple of Jesus become 2. And 2 disciples of Jesus – may they become 4. Let 4 become 16! And so on and so forth. Let there be exponential multiplication of disciples of Jesus. Bless us as we spend family time together – talking, painting and doing other planned activities. Bless each one who is watching. We give you honor, glory, and praise. We ask all this with thanksgiving in Jesus’ name. Amen.”

(Rev. Dr. Duke Jeyaraj, the author of this article, is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission. Find out more at http://www.dukev.org. This article is a product of Mrs. Malini Prabakar’s transcription of one of Duke’s Youtube Messages shared during the Corona Lockdown which can be found here: https://www.youtube.com/watch?v=AQFVpB72IFA&t=27s).

Categories
Duke Jeyaraj Tamil Articles

வெளியே அருமை ஆனால் உள்ளே வெறுமை!

டியூக் ஜெயராஜ்

ஆழ்மனத் தேடல் (The Search)

என் உள்ளத்திலே ஒரு வெற்றிடம்” என்பதாய் முன்னாள் உலக அழகியான ஐஸ்வர்யா ராய் (Aishwariya Rai) பேசியிருக்கிறார். ஒருமுறை பத்திரிகைக்கு அளித்த பேட்டி ஒன்றினில் அவர் இவ்விதம் கூறினார், “உங்களுக்கு தெரியுமா? ஒரு உலக அழகியாக,  இந்த உலகிற்கு நான் திடீரென்று பல வித புதிய அனுபவங்களோடு மிகப் பிரபலமாக அறிமுகமானேன். அந்த வருடம் முடிந்தவுடனே,  ஒரு வெற்றிடம் என்னில் உருவானது.” (தி டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா, 20 அக்டோபர் 1999). PLAYBOY  எனும் ஆபாச பத்திரிகையின் நிறுவனர் ஹூக் ஹெப்னருடன் (Hugh Hefner)  அப்பத்திரிகைக்காக பிளேபாய் மாளிகையில், பல உல்லாசத் தோழிகளுள் ஒருவராகவும், பாலுறவுக்காட்சி/ படுக்கையறை பங்காளியாகவும் ஏழு ஆண்டுகளாக இருந்த ஹாலி மேடிசன் (Holly Madison) என்பவர், PEOPLE எனும் பத்திரிகையிலே தன் அனுபவத்தை இப்படித்தான் ஒப்புக்கொண்டார். “இது ஒரு தொடர் போராட்டமாகவே இருந்தது. ‘இந்த வாழ்விலே எல்லாமே சிறப்பாகவே இருக்கிறது’ எனும் மாய பிம்பத்தை வெளியிலே ஏற்படுத்தினேன். ஆனால் மாறாக என் உள்ளத்திலோ வெந்து நொந்து  பரிதாபமாகவே இருந்தேன்.” (MSN.COM, 12 மே 2016 பதிவு).

நீங்களும் இது போன்ற ஒரு வெற்றிடத்தை/வெறுமையை உங்கள் இதயத்திலே உணர்ந்திருக்கீறீர்களா? படுக்கையை பிய்த்துக் கொண்டு, புரண்டழுது, துயரத்தின் உச்சத்திற்கே சென்று, “இவ்வளவுதானா இந்த வாழ்க்கை?” எனும் இரக்கமில்லா கேள்வி கேட்ட உறக்கமில்லா இரவுகளை நினைத்துப் பாருங்கள். உங்கள் பாதங்கள் விண்ணைத் தொடும் வண்ணம் நீங்கள் நடக்கலாம். நீங்கள் எப்போதும் பூ போன்று பளீரென்ற புன்னகையை வெளிப்படுத்தலாம். உங்கள் கண்கள் பேரொளியில் பிரகாசமாக மின்னலாம். ஆனால், இவையனைத்தும் இருந்தும், ஏனோ உங்கள் இதயத்தின் அடியாழத்தில் வெறுமை எனும் இருள் சூழ்ந்தவராய் கூட நீங்கள் இருக்கலாம்.

ஹிந்தி படவுலகின் (பாலிவுட்) பிரபல கதாநாயகி மனிஷா கொய்ராலா (Manisha Koirala) இக்கருத்தை ஆமோதிக்கும் வண்ணம் சொன்னது என்னவெனில்: “வாழ்க்கையை கேள்வி கேட்கத் துவங்கினேன். காலையில் எழுவது, அலங்காரம் செய்வது, படப்பிடிப்புக்கு பறப்பது, அலுத்துக் களைத்து வீடு திரும்புவது, இந்த ஓயாத ஓட்டம் எனக்கு கேள்விக் குறியாகவே இருக்கிறது . . .” (OPEN, 9 July 2017). வெறுமனே வளர்வது, கல்வி கற்பது, வேலை பார்ப்பது, கல்யாணம் முடிப்பது, அப்பா ஆவது, தாத்தாவாகி பின் தலை சாய்ப்பது, இது மட்டுமல்ல வாழ்க்கை. “இதற்கு அப்பாற்பட்டும் வாழ்க்கை இருக்கிறது” என்கிற ஓர் உலகளாவிய சிந்தனை உண்டு. ஒட்டு மொத்த மனித குலமும் இந்த ‘அதையும் தாண்டி புனிதமான. . .’ என்கிற ஒன்றினைக் கண்டறிய தீவிர தேடுதல் வேட்டை நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

நீங்களும் வாழ்க்கையின் அர்த்தம், நோக்கம், மற்றும் மகிழ்ச்சியினை உண்மையாய் தேடுகிறவராயின், திருமறையின் கடவுள் சொல்லும் உங்களுக்கான வாக்குறுதி இதோ: “இங்கே நீங்கள் என்னைத் தேடுவீர்கள். நீங்கள் முழு மனதோடு என்னைத் தேடினால் என்னைக் கண்டுப் பிடிக்கலாம். நீங்கள் என்னைக் கண்டுப் பிடிக்க அனுமதிப்பேன்” (எரேமியா 29:13-14, திருமறை, Tamil ERV).

ஆச்சரியமான செய்தி (The Surprise)

1950-‘60 காலங்களில் வசந்தமாக வலம் வந்த நடிகைசாவித்ரியின் வாழ்க்கையை, “கீர்த்தி சுரேஷ்” நடிப்பில் “நடிகையர் திலகம்” என்ற பெயரில் 2018-ம் ஆண்டின் ஆரம்ப கால கட்டத்தில் வெளியிட்டனர். அப்படத்தில், “இன்னும் என்ன எஞ்சும்” எனும் பாடலின் சில வரிகளை இங்கே பார்ப்போம்:

“மலரும் பொழுதும் ஒரு போராட்டம்!

(அறியா வயதினிலே தவறவிட்ட தந்தையினாலே)

உதிரும் பொழுதும் ஒரு போராட்டம்!!

(காதல் கணவரால் வஞ்சிக்கப்பட்டு மதுவிற்கு அடிமையானதினாலே)

நடுவில் நடுவில் சிறு கொண்டாட்டம்!

(நான் திரையுலக பிரபலமானதினாலே, நான் குளிர்காய வேண்டுமென்றால் சந்தன மரத்தை கூட சரித்துப்போடும் அளவுக்கு பாசம் கொண்ட மக்கள் கூட்டம்)

முடிவில், முடிவில் வெறும் ஏமாற்றம்!!

(அனைத்தையும் இழந்து நிர்கதியாய் நின்றதினாலே)

இத்திரைப்படத்தின் ஒரு பகுதியிலே, சாவித்திரி தன்னுடைய காதல் கணவனாகிய ஜெமினி கணேசன் (துல்கர் சல்மான் என்பவர் ஜெமினி கணேசனாக நடித்திருந்தார்), காம வேட்கையை கட்டுப்படுத்தத் தவறி மற்றொருத்திக்கு கட்டிலிலே தூண்டில் போட்ட வேளையில் கையும் களவுமாய் பிடிபட்ட பொழுது பனிமலையையும் பிழம்பாக்கும்படி பேசிய கதை வசனமாவது: “உனக்கு வெட்கம் இல்ல, எனக்கு புத்தி இல்ல. எத்தனை பேரு சொல்லியும் நான் கேட்கல. அலமேலு அக்கா (முதல்மனைவி), புஷ்பவல்லி (ஆசைநாயகி) இவங்க கூடயெல்லாம் நீ வாழ்ந்தப்ப தீராத உன் காமப்பசி, என்னை காதலிச்சு என் கூட வாழும் போது தீர்ந்து போயிரும்னு நினச்சது என் முட்டாள்தனம். நான் தான் புத்தி கெட்டவ…” இந்த வாசகம் குறிப்பாக திருமறையிலுள்ள பிரசங்கி புத்தகத்திலும் மற்றும் யோவான் சுவிசேஷ புத்தகம் 4-ம் அதிகாரத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ள பல-ஆண்கள்-உறவில்/ பல ஆண்களுடன்    திளைத்திருந்த சமாரியா பெண்ணுடனான இயேசு கிறிஸ்துவின் உரையாடலிலும் உணர்த்தப்பட்டுள்ள நான் பயின்ற உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

YouTube-ல் பதிவேற்றப்பட்ட ‘இன்னும் என்ன எஞ்சும்’ பாடலை பற்றிய கருத்து பதிவுகளில் “உலகில் உள்ள மக்கள் அனைவருக்கும் இது பொருந்தும்” என்றொரு கருத்தும் குறிப்பிடபட்டிருந்தது (Abhisek Vaidya என்ற யாரோ ஒருவர் JUNE 2018 முதல் வாரத்தில் இட்டுச் சென்ற பதிவு).  இப்படத்தில்,  சாவித்ரியின் நிம்மதிக்கான தேடல், அவர் ஒருவரின் தனிப்பட்ட தேடல் மட்டுமல்ல! நாம் அனைவரும் நம்முடைய இதயத்தின் செழுமையான வெறுமை காரணமாக தேடிக்கொண்டிருப்பதும் இந்த நிம்மதியைத்தான்.

முதலில் “நம்முடைய உள்ளத்தை வெறுமை ஏன் ஆட்கொண்டிருக்கிறது?” என்று திருமறை தெளிவுபடுத்துகிறது. இதற்கான காரணங்கள் அத்திரு மறையின்படி இரண்டு: பாவமும், பிசாசும் தான். உண்மையான மற்றும் நிறைவான மகிழ்ச்சியை கொடுக்கக்கூடிய இறைவனை தவிர்த்து அவ்வெற்றிடத்தை நாம் வேறு எதைக் கொண்டும் நிரப்பி விட முடியாது (பிரசங்கி 2:25, திருமறை). “சூரியனுக்கு மேலே உள்ள இறைவனோடு நல்லுறவு ஏற்படுத்திக் கொள்ளாதவரை, சூரியனுக்கு கீழே வாழும் வாழ்க்கை பயனற்றதும், வீணானதுமாகும்”. (இவ்விதம் தான் Selwyn Hughes என்பவர் 66-புத்தகங்களை உள்ளடக்கிய திருமறை எனும் நூலகத்திலுள்ள பிரசங்கியின் புத்தகத்தை பிழிந்து சாறாக்கிக் கொடுக்கிறார்). Pascal என்பவர் இதை மிக துல்லியமாக இவ்விதம் குறிப்பிடுகின்றார்: “இறைவன் வடிவிலான வெற்றிடமே நம்மிதயத்தில் உள்ளது, அதை அவர் மாத்திரமே நிரப்ப முடியும்!”. (இது சாவித்திரியும் மற்றும் ஒவ்வொரு தனி நபரும் அனுபவித்த அதே வெற்றிடம் தான்). இவ்விதமான [இறைவடிவிலான] வெற்றிடம் நம்மிடம் உட்புகுந்ததற்குக் காரணம் நம்முடைய பாவமே என்று திருமறை விளக்குகின்றது (ஏசாயா 57:20,21, திருமறை). உண்மையாகவே பாவம் மனித இதயத்திற்கும் மற்றும் ஆன்மாவிற்கும் என்ன செய்துவிடமுடியும் என்பதே இது: “என்னைப் பாரும் கர்த்தாவே, நான் மிக்க துன்பத்தில் இருக்கிறேன்! எனது உள்மனம் கலங்குகிறது! எனது இதயம் மேலிருந்து கீழ்ப்பக்கம் திரும்பினது போல் உள்ளது! என்னுடைய கசப்பான அனுபவங்களின் காரணமாக என் இதயம் இப்படி உணர்கிறது” (புலம்பல் 1:20, திருமறை, Tamil ERV). திருமறை ஆணித்தரமாகக் கூறுவது என்னவெனில் பாவத்தின் விளைவாகவே இவ்வெற்றிடம் உருவான தென்பதே.

இறைப்படைப்பில், சாத்தான் என்பவன் உலக தோற்றத்திக்கு முந்தைய காலங்கள் ஒன்றினிலே இறைவனின் சந்நிதானத்தில் நின்றிருந்த/இடம்பெயர்ந்த  இறைத்தூதன் ஆவான். ஆனால், அவன் பெருமை எனும் பாவத்தில் விழுந்தான் (எசேக். 28:12-17; ஏசா. 14:13-15, திருமறை). இறைவனும் அவனது சுயவிருப்பதை நிரந்தரமாக்கிட, நரகத்திலே அவனைத் தள்ளும்படி தீர்மானித்தார். நரகம் என்பது பிசாசுக்காகவும் அவனை பின்பற்ற தீர்மானிக்கும் மற்ற தூதர்களுக்காகவுமே/அனைவர்களுக்காவுமே படைக்கப்பட்டது என்று திருமறை பறைசாற்றுகிறது (மத். 25:41, திருமறை). அந்த பிசாசுதான் உலகத்தில் உள்ளவரிடையே முடிவற்ற அமைதியின்மையையும் உள்ளத்திலே ஓர் வெற்றிடத்தையும்/கலக்கத்தையும்   கொண்டு வருகிறான். உலகத்தின் முதல் பாவியாக இருப்பதோடல்லாமல் நம்மையும் பாவியாக்க பாடு பட்டுக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் இளைப்பாற இடம் தேடி அலைகிறான் என்று திருமறையில் இயேசு சுட்டிக்காட்டுகிறார் (மத் 12:43, திருமறை). அமைதியின்றி அலையும் அந்த பிசாசு, உங்களது உள்ளத்திலும் ஒரு அமைதியின்மையையும், ஒரு வெறுமையையும் கொண்டு வருவான். வந்தவனை நாம் வரவேற்று உள்ளே வைத்து உபசரிப்பு செய்தால், நம்மை நாமே நாசப்படுத்திக் கொள்ளும் பழக்க வழக்கங்களாகிய புகைபிடிப்பது, மது அருந்துவது, கஞ்சா இழுப்பது, ஆபாச படம் பார்ப்பது, தகாத உடலுறவு கொள்வது, ஆத்திரப்பட்டுப் பழிவாங்க துடிப்பது, அவதூறு அடைவது போன்ற எண்ணற்ற காரியங்களுக்கு நம்மை அடிமையாக்குவான் (மாற்கு 5:5, திருமறை). பாவம் செய்ய பிரியப்பட்டு அவனுக்கு ஒத்துழைக்கும் யாரையும் அவன் இப்படி அடிமையாக்குவான். நாம் நம் பிழையை உணர்ந்து / மனம் வருந்தி கிறிஸ்துவினிடத்தில் திரும்பாவிட்டால், நாம் வாழும் வாழ்க்கையை நரகமாக்கி அதனை தொடர்ந்து வாழ்க்கையே நரகத்தில்தான் எனும் நிலைக்கு நம்மை எடுத்து சென்றுவிடுவான். பிசாசு என்றென்றும் நிரந்தரமாய் இருக்கப் போகின்ற இடமாகிய, இயேசு நரகம் என்றழைத்த, அக்கினியும் கந்தகமும் நிறைந்த இடமும், புழு சாகாமல் உணர்வு-ஒருநாளும்-நீங்கா நிலையிலே அங்கே இருக்கும் மனித வர்க்கத்தினரை விருந்தாக்கிக் கொள்ளப்போகின்ற இடமுமாகிய அந்நரகத்திலே நம்மைக் கொண்டு போய் சேர்ப்பதையே சாத்தான் தன் இலட்சியமாகக் கொண்டு செயல்பட்டுக் கொண்டு இருக்கிறான் என திருமறையும் நம்மை எச்சரிக்கிறது (மாற்கு 9:48; யோவான் 8:34; வெளி. 21:8, திருமறை).

 நாம் நரகத்திற்கு செல்வதற்காக படைக்கப் படவில்லை (யோவான் 3:17, திருமறை). நாம் இறைவனோடு ஐக்கியம் கொள்ளும்படியாக படைக்கப்பட்டது மட்டுமின்றி, அவரோடு அனுதினமும், ஆழமும் உயிரோட்டமுமான உறவிலிருக்கும்படிக்குமே படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். அது ஒன்று மாத்திரமே நமக்கு பரிபூரண ஆனந்தத்தையும், விவரிக்க முடியாத பேரின்பத்தையும், நித்திய மகிழ்ச்சியையும் தரும் (சங். 16:11; I பேதுரு 1:8). நம் ஒவ்வொருவரையும் இந்த உலக தோற்றத்திற்கு முன்பே, நம் தாயின் கருவில் உருவாகும் முன்னரே இறைவன் தெரிந்து கொண்டார் (எபே. 1:4, திருமறை). ஆம், உலகத்தை படைத்த ஆண்டவர், உலகத்தை உண்டாக்குவதற்கு முன்பாகவே உன்னையும் என்னையும் பற்றி கனவு கண்டு கொண்டிருந்தார். நம்முடைய ஆரம்பம் அவரது எண்ணத்திலே ஆரம்பமானது. அவர் நிர்ணயித்த நேரத்திலே நம்முடைய தந்தையும் தாயும் ஒன்றாய் இணைந்தபிறகு அவர் தீர்மானித்த நேரத்திலே நம்மை நம்முடைய தாயின் கருவிலே அனுப்பினார்.

அர்ப்பணிப்பின் மாண்பு (The Surrender)

இயேசு கிறிஸ்து ஏன் இந்த உலகத்திற்கு வந்தார் என்பதை எளிமையாய் புரிந்துகொள்வதற்கு உதவியாக உண்மையான மற்றும் இந்தியர்களால் மறக்கவியலாததுமான மட்டைப்பந்து விளையாட்டின் (கிரிக்கெட்) சம்பவம் ஒன்றினை இங்கே பார்ப்போம். 2 ஏப்ரல் 2011-ல் மக்கள் வெள்ளத்தால் நிரம்பி வழிந்த மும்பை வான்கடே மைதானத்தில் வைத்து நடைபெற்ற கிரிக்கெட் உலகக் கோப்பையின் இறுதிப் போட்டி அது. திலகரத்னே தில்ஷான் வீசிய சுழல் பந்தை தடுத்தாட திணறிப்போய் அவரிடமே தூக்கிக் கொடுத்து ஆட்டமிழந்தார் விராட் கோலி. வீரேந்திர சேவாக் மற்றும் சச்சின் டெண்டுல்கரும் ஏற்கனவே ஆட்டமிழந்து விட்டனர். 22 ஓவர் மட்டுமே முடிந்திருந்த நிலையில், இன்னும் 170 பந்துகளுக்கு 161 ரன் எடுக்க வேண்டிய இக்கட்டான சூழல். இந்தியா வெற்றி வாய்ப்பை இழந்து கொண்டிருக்கும் தருவாயில், இது ஒட்டு மொத்த இந்திய ரசிகர்களுக்கும் பதற்றமான சூழல். இந்த கடினமான சூழ்நிலையில், “இது என் முறை இல்லையெனினும், மட்டையை மட்டும் என்னிடம் கொடுங்கள், இப்பொழுது நான் களம் இறங்குகிறேன்” என எங்கிருந்தோ ஒலித்தது ஒரு நம்பிக்கைக்குரல். இந்தியாவின் மானத்தை காக்க மனு போட்ட ஒருகுரல் அவர்தான் நம் இந்தியாவின் கேப்டன் மகேந்திர சிங் தோனி எனும் ஆறடி திருக்குறள். பின் நிகழ்ந்தது சரித்திரம்.

இந்த பெரிய உலகம் ஒரு மாபெரும் சிக்கலில் சிக்கித்தவிக்கிறது. நீங்களும் நானும் மற்றுமிருக்கிற யாவருடனும் சேர்ந்து நித்திய காலமாய் நெருப்பில் தகித்துக் கொண்டிருக்கிற நரகத்தை நோக்கி போய் கொண்டிருக்கிறோம். “அன்புத் தந்தையே இறைவா, இந்த உலகத்தை காப்பாற்ற அதற்குள் நான் செல்கிறேன். என் நித்திய ஆவியை உருவப்படுத்திட எனக்கு ஒரு உடல் நல்கிட வேண்டும். நான் கன்னி மரியாளின் கருவறைக்குள் செல்கிறேன்.” கடந்த நித்திய காலங்களிலே தேதி குறிப்பிடும்படியான விண்ணகத்திலே நிகழ்ந்திருக்கக்கூடிய திட்டமிடும் கூடுகை ஒன்றினிலே நித்திய காலமாயிருக்கும் இயேசு கிறிஸ்து இப்படித்தான் சொன்னார். பின்னர், அக்கூட்டத்தில் தீர்மானித்ததை, சுமார் 2000-ம் ஆண்டுகளுக்கு முன், இயேசு நிறைவேற்றினார். அவர் கன்னி மரியாளின் கருவறைக்குள் கருவானார். இவ்விதம் தான் முதல் கிறிஸ்து பிறப்பு (CHRISTMAS) என்ற ஒரு நிகழ்வு நடந்தேறியது. (இந்த பத்தி திருமறையில் உள்ள எபிரேயர் 10:5-8ல் காணப்படுகின்ற பகுதியைத் தழுவி என் எண்ணங்களால் வண்ணமாக்கப்பட்டது).

உலகக் கோப்பை ஒரு நாள் கிரிக்கெட் போட்டி வரலாற்றில் தனது சொந்த மண்ணில் கோப்பையை கைப்பற்றிய முதல் அணி என்ற சிறப்பை இந்தியா தட்டிச் சென்றது. தன்னார்வமாக களத்தில் இறங்கி கப்பலை கரை சேர்த்த கேப்டன் தோனியின் தைரியமான இச்செயல் பாராட்டுக்குரியது. அவ்வண்ணமே, நரகத்திற்கு செல்லாமல் மீட்கப்பட்டு வாழ்வில் நோக்கத்தை அறிந்துகொள்வதற்கு எனக்கும் உனக்கும் கிடைத்த ஒரே வழி, இயேசுவின் தன்னார்வ தியாகச் செயலினால் கிடைத்ததே. இயேசு விண்ணிலிருந்து இறங்கி மண்ணிற்கு மனிதனாய் வந்த நிகழ்வே முதல் கிறிஸ்துமஸ். இந்த முதல் கிறிஸ்துமஸிற்கும், 2018-ல் திரைக்கு வந்த ஹிந்தி மொழி (பாலிவுட்) படமான பதாய் ஹோவிற்கும் (Badhaai Ho) ஏதேனும் தொடர்புண்டோ? இந்த படத்திலே 50 வயது மதிக்கத்தக்கதான பெண்ணொருத்தி ஓரிரவில் தன் கணவரின் கனிவான கவிதை வாசிப்பில் தன்னையே பறிகொடுத்து பாலுறவில் ஈடுபட்டதினாலே கர்ப்பவதியாவாள். ‘இதனால் அவளுடைய பிரியமான 25 வயது மதிக்கத்தக்க மகன் நகுலின் மனது கிழிக்கப்படும் (ஆயுஷ்மான் குரானா நகுலாக நடித்திருப்பார்). தன் பெற்றோர்கள் இப்படிச் செய்திருப்பார்கள் என அவனால் கற்பனை செய்துகூட பார்க்கமுடியாத நிலை’. (ராஜா சென், ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ், 20 அக்டோபர் 2018 பதிவு). ஆனால் முதல் கிறிஸ்துமஸின் தனிச்சிறப்போ வேறு. அதன் சாராம்சமாவது: இயேசுவின் தாயாகிய மரியாள் தனது திருமணத்திற்கு நிச்சயிக்கப்பட்ட மணமகனுடன் பாலுறவு கொள்ளுவதற்கு முன்னதாகவே கர்ப்பமடைகிறார். ஆம், இயேசு ஒரு கன்னியின் வயிற்றில் அவதரித்தார். இந்த அகன்ற பெரும் முழு உலகத்தில் இதுவரை எவரும் பிறந்திராவண்ணம் இயேசு தனித் தன்மையுடன் பிரத்யேகமாக பிறந்தார்.

1986-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 5-ல், உள்ளத்தை உறையவைக்கும் ஒரு சம்பவம் அன்றைய உலகம் முழுக்க பேசப்பட்டது. செப்டம்பர் 7-ல் தன் பிறந்த நாளை கொண்டாடவேண்டிய, 22 வயதேயான, பயமரியாத, வசீகரிக்கும் தோற்றம் கொண்ட அழகு மங்கை நீர்ஜா பனோட் (Neerja Bhanot) என்பவர் தான், மும்பையிலிருந்து நியூயார்க் செல்லும், பான் ஆம் வானூர்தி 73-ன் (Pan Am Flight 73) விமான பணிப்பெண்கள் அனைவருக்கும் தலைமை கண்காணியாக (Chief Flight Attendant / Cabin Manager) பொறுப்பு வகித்தாள்.

நியூயார்க்கு செல்லும் இந்த விமானம், பாகிஸ்தானின் கராச்சியில் (Karachi) உள்ள ஜின்னா சர்வதேச விமான நிலையத்திலும், பின்னர் ஜெர்மனியின் பிராங்பேர்ட்டிலும் (Frankfurt) நின்று செல்ல வேண்டியிருந்தது. சற்றேறக்குறைய அதிகாலை 4:30 மணியளவில் இந்த விமானம் கராச்சியில் தரையிறங்கியது. எரி பொருளை நிரப்புவதற்காக நிறுத்தப்பட்ட இடமே (Re-fueling Spot), எதிர்வினை சக்திகளை ஏற்றிக்கொள்வதற்கான இடமானதை (Terrorist-boarding Spot) என்னவென்று சொல்லுவது. அங்கே நடந்தது தான் என்ன? அதை நாம் கீழே காண்போம்.

பாலஸ்தீனியத்து தீவிரவாதிகள் நால்வர், விமான நிலைய பாதுகாப்புப்படையின் சீருடை அணிந்தவர்களாய் விமானத்தை நோக்கி ஆக்ரோஷமாக வந்தனர். கராச்சியில் கடைசி சில பயணிகள் ஏறிக்கொண்டிருந்த அதே நேரத்திலேதானே, திறக்கப்பட்டிருந்த விமானத்தின் வணிக வகுப்பு நுழைவாயிலை பயன்படுத்தி விமானத்திற்குள் புகுந்தனர். இயந்திர துப்பாக்கிகளுக்கொத்த துப்பாக்கிகளையும், கையெறி குண்டுகளையும் தங்களிடத்தில் வைத்திருந்தனர், அத்தீவிரவாதிகள்.

அடுத்த பதினேழு மணி நேரத்திற்கு, விமான நிலையத்திலேயே நின்ற அந்த விமானத்தை முழுமையாய் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருந்தது அந்த ஆயுதமேந்திய தீவிரவாதிகளே – “அதித்தீவிரமாய் தாக்கக் தயாராயிருந்த கட்டுமஸ்தான பயங்கரவாதிகள்” (ஒரு பத்திரிகையாளரான நீர்ஜாவின் தந்தை இச்சம்பவத்தைப் பற்றி பின்னாளில் இப்படித்தான் எழுதியிருப்பார்). இப்பயங்கர சூழலிலே தான் விமானத்திற்குள்ளிருந்த தலைமை அதிகாரியான நீர்ஜா, அமைதியாகவும், பொறுமையாகவும், பொறுப்பாகவும் நடந்து கொண்டார்.

அதிகாலை முதலே துவங்கி நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த இந்த விமான கடத்தல் நாடகமானது பதினேழு மணி நேரத்திற்கு நீண்டதினால் விமானத்தின் எரிப்பொருள் முற்றிலும் தீர்ந்து, மின்சாரம் தடைபட்டு, விமானத்திற்குள்ளிருந்தோர் முற்றிலுமாய் இருளிலே மூழ்கினர். இந்நிலையில், விமான நிலையத்திற்குள் இருக்கும் பாகிஸ்தானின் பாதுகாப்புப் படையினர் இனி எந்த நொடியிலும் அவர்களை சுற்றி வளைத்து துவம்சம் செய்து விடுவார்கள் என்பதனை நன்கறிந்த தீவிரவாதிகள் திகிலடைந்தார்கள். அதனால் பதறிப்போன அவர்கள் பயணிகளை காட்டு மிராண்டித்தனமாக சுட ஆரம்பித்ததுமன்றி கைக்குண்டுகளையும் கண் மூடித்தனமாக வீசினர். அவர்களின் ஒரே திட்டம் – அது மிகவும் தெளிவாக இருந்தது – முடிந்த வரை பல பயணிகளைக் பலியாக்குவதே.

இச்சமயத்தில் தானே, நீர்ஜா என்ற அந்த பெண் அதிகாரி துரிதமாய் செயல்படத் துவங்கி, விமானத்தின் அவசர வாயிற்கதவுகளில் ஒன்றினைத் திறந்தாள். கதவினை திறந்த வேகத்திலே தானே முதல் நபராக காற்று நிரப்பப்பட்ட மெத்தை போன்ற சறுக்கல் (Chute) ஒன்றினிலே சறுக்கி விமானத்திலிருந்து தரை இறங்கியிருக்கக்கூடிய வாய்ப்பினை தவிர்த்தவளாய் மற்ற பயணிகள் தப்பி செல்வதற்கு வழி ஏற்படுத்தினாள். அங்கிருந்த மூன்று குழந்தைகளை முதலில் காப்பாற்ற போராடினாள். ஆம், தைரியமாக களத்தில் நின்று போராடினாள். பயத்தில் அலறி, பதற்றத்தில் பதுங்கிக் கொண்டிருந்த பயணிகளை, அவசரமாய் வெளியேறுவதற்கான கதவருகே வழிநடத்தி, அரும் பெரும் பாடுபட்டு பலரை வெளியேற்றினாள். குழந்தைகளையும், பயணிகளையும் காப்பாற்றும் போர்க் கவசமாக நீர்ஜா தன் உடலையே பயன்படுத்தினாள். இந்த தியாகமான தீரச்செயலில் குறைந்த பட்சம் மூன்று துப்பாக்கி குண்டுகள் துளைக்கப் பெற்றாள் – அடிவயிற்றில், தோள் பட்டையில் மற்றும் புயத்தில் (அவள் தந்தை எழுதுகிறார்). தீவிரவாதிகளின் கோரத் தாண்டவத்தால் கிட்டத்தட்ட 20 பேர் பலியாகினர், 120 பேர் படு காயமடைந்தனர். பலியானவர்களில் அதிகாரி நீர்ஜாவும் ஒருவர். ஆனால், மூன்று குழந்தைகளையும், இன்னும் பிற பயணிகளையும் காப்பாற்றிய பின்னரே தன் இன்னுயிர் துறந்தாள்.

வரலாற்றின் இருண்ட பக்கங்களின் ஒன்றான அன்றைய தினம் நீர்ஜா செய்த செயலானது இயேசு கல்வாரி சிலுவையிலே நமக்காக என்ன செய்தாரோ அச்செயலினை முழுமையற்ற நிலையிலே வெளிப்படுத்துகிறதாய் இருக்கிறது. விமானத்தில் அவசரமாய் வெளியேறுவதற்கான கதவின் வெளிப்புறமிருந்த சறுக்கலில் தப்பிப்பதை தவிர்த்து உட்புறமிருந்த குழந்தைகள் மற்றும் பிற பயணிகளை பாதுகாப்பதையே தெரிவு செய்தார் நீர்ஜா. அது போலவே, மனு உருவில் வந்த ஒரே கடவுளாகிய இயேசு கிறிஸ்துவும் கொடூர சிலுவை மரணத்திலிருந்து தப்பிப்பதை தவிர்த்து பாழுலகின் பாவத்தில் மூழ்கித்தவிக்கும் உன் மீதும் என் மீதும் அன்பு கொண்டு நம்மனைவரையும் மீட்டெடுப்பதையே தெரிவு செய்தார். ஏனென்றால், நம்மை மீட்டெடுப்பதற்கு தம் இன்னுயிர் நீர்ப்பது ஒன்றே வழி என்பதினாலேயே. இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாக கொடுங்குற்றம் புரிந்த கொடிய மனிதர்களுக்கான அந்த அகோர சிலுவையில் அறையப்பட்டு கொல்லப்படும் தண்டனையிலிருந்து தப்பி விடும்படியாக இயேசுவுக்கு அவரின் சீஷரில் ஒருவரான பேதுரு ஆலோசனை வழங்கினார். (மத்தேயு 16:22-28, திருமறை). எனினும், சிலுவையில் அறையப்படும் படியாகவே இயேசு எருசலேமை நோக்கி செல்ல முடிவெடுத்தார் என்று மனித வார்த்தைகளிலான இறை வார்த்தையாகிய திருமறை சான்று பகிர்கிறது. (லூக்கா 9:51).

நாம் பாவத்தின் நிலையற்ற சிற்றின்பங்களிலே பரவசம் தேடிக்கொண்டு பாவம் செய்துகொண்டே இருக்கிறவர்களாய் இறைவனை விட்டு வெகு தூரம் தள்ளப்பட்டிருக்கும் பாவிகளாயிருக்கையில் தான், ஆம் அக்கேவலமான நிலையில் இருக்கும்பொழுது தான் இயேசு நம் ஒவ்வொருவருக்காகவும் அந்த சிலுவையின் பாடு மரணத்தை ஏற்றுக் கொண்டார் என்று திருமறை நமக்கு போதிக்கிறது. (எபிரெயர் 11:25; ரோமர் 5:8, திருமறை). அவர் சிலுவையில் தொங்கிய போது நமக்கு சமாதானத்தை உண்டு பண்ணும் தண்டனை அவர் மேல் வந்தது என்று திருமறை தெளிவுபடுத்துகிறது (ஏசாயா 53:5, திருமறை). நாம் மனம் விரும்பி நம் உடலிலே செய்கின்ற பாவங்களுக்காக – அது போதுமென்கிற மனமில்லாத பெருந்தீனிக்காரனாயினும், ஆபாசப்படம் பார்த்துக்கொண்டே சுய இன்பம் காண்கிறதாயினும், தவறான எண்ணங்களாலும் மற்றும் தவறான செயல்களினாலும் விளைகிற வேறெந்த பாவமாயினும் – அதற்கு தண்டனையாக நம் முதுகு கிழியுமளவிற்கு நமக்கு சவுக்கடி கொடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்கு பதிலாக, இயேசு அத்தண்டனையை தம் முதுகிலே ஏற்றுக்கொண்டார். மிக வலிமையான உடற் கட்டுடைய டைகர் ஸ்க்ராப்-போன்ற (Tiger Shroff-Like) ரோம சிப்பாய்கள், நொறுங்கிய எலும்பு துண்டுகளும், கூர்மையான ஆணிகளும் பதிந்த தோல் வாரினைக் கொண்டு இயேசுவின் முதுகில் அடித்தனர். இதன் விளைவாக கிழித்தெறியப்பட்ட அவரது முதுகு, இறைவார்த்தையின் முன்னறிவிப்பு நிறைவேறும்படி, ஏர் பூட்டி உழவு செய்யப்பட்ட வயலைப் போல தோற்றமளித்தது. மேலும் இது, இயேசு தம் புவி வாழ்வில் நிறைவேற்றிய 110- க்கும் மேற்பட்ட முக்கிய முன்னறிவிப்புகளில் ஒன்று (மீகா 3:12, திருமறை). நம்மீது கொண்டிருக்கின்ற அளவற்ற அதீத அன்பினாலே, நம் உடல் பெற்றனுபவித்திருக்க வேண்டிய தண்டனையை, அவர் தாமே தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டார். (I பேதுரு 2:24, திருமறை).

இது ஏனென்றால், இயேசு கிறிஸ்து நூறு சதவிகிதம் இறைவனாகவும் (தீத்து  2:13, திருமறை), மேலும் காலபரிணாமத்திற்கு அப்பாற்பட்டவராக-வும் இருக்கின்றார். அதனாலேயேதான் அவரால் முக்காலத்திற்கும் உரிய முழு மனுக்குலத்திற்காகவும் பொதுவாய் மரிக்க முடிந்தது. அவர் நூறு சதவிகிதம் இறைவனாய் இருக்கும் அதே வேளையிலே நூறு சதவிகிதம் மனிதனாகவும் இருந்திருக்கின்றார் (அப். 17:31,  திருமறை). அதனாலேயே தான், அவர் ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்கும் மாற்றாகவும் மாறக் கூடும். அதைத்தான் திருமறையும் இப்படியாகச் சொல்கிறது, “இயேசு நம்மில் அன்பு கூர்ந்தார், தம்மையே நமக்காக தந்தார்” (கலா. 2:20, திருமறை). இயேசு நம்மீது அன்புகூர்ந்தது போல ஒருவரும் நம்மீது அன்புகூர்ந்ததில்லை. இயேசு நம்மீது அன்புடனிருப்பது போல ஒருவரும் நம்மீது அன்புடனிருக்கவும் முடியாது. இன்னும் என்ன சொல்லுவது, மரித்த இயேசு மீண்டும் உயிர்பெற்று எழும்பிய அந்த மாபெரும் செயலானது அவரே இறைவன் என்கிற உண்மையை குறிப்பதுமல்லாமல் தங்களையே கடவுளென சுயமாய் பிரகடனப்படுத்திக் கொள்ளும் நீண்ட நெடிய கூட்டத்தினர் எல்லாருக்கும் மேலானவர் என்பதையம் சுட்டிக் காட்டுகிறது. அப்படித்தான் இதை திருமறையும் பதிவுசெய்கிறது (ரோமர் 1:4).

இதய வெற்றிட பிரச்சனைக்கான ஒரே தீர்வு நாம் தற்பொழுது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பாவ வாழ்க்கையை விடுத்து அருமருந்தாம் இயேசு கிறிஸ்துவை மனதார நம்புவது மட்டும் தான். அதாவது அன்புநிறை அர்ப்பணிப்புடன் பாவத்தின் வழியிலிருந்து முற்றிலுமாய் திரும்பி (கொண்டையூசி திருப்பம் போல) இயேசுவை நோக்கிச் செல்லுவதேயாகும். இதைத் தான் திருமறையும் நமக்கு கற்பிக்கிறது. யூ – ட்டர்ன் (U-TURN) என்ற திகில் நிறைந்த இந்திய திரைப்படம், 2018-ம் ஆண்டு சமந்தா அக்கினேனி (Samantha Akkineni) என்பவரின் நடிப்பில் வெளி வந்தது நாமறிந்ததே. பாவம் நிறைந்த வாழ்க்கை பயணத்தின் பாதையிலிருந்து இயேசு எனும் பூர்வ பாதைக்கு கொண்டையூசி வளைவில் (U-TURN) திரும்புவது போல பூரணமாய் திரும்பும் பொழுது, நம்முடைய அங்கலாய்க்கும் மனதிற்கு தெய்வீக அமைதி கிடைக்கும் என்று இறைவார்த்தை உறுதியளிக்கிறது (எரே. 6:16, திருமறை). இதையே “மனம் திரும்புதல்” என்றும் திருமறை கூறுகிறது. மனந்திரும்புதலை குறித்து இயேசுவும் பிரசங்கித்தார். அவர், “நீங்கள் மனந்திரும்பாவிட்டால் நீங்களும் அழிந்து போவீர்கள்!” என்றார். (லூக்கா 13:5, திருமறை). செல்வத்தின் மீதிருந்த பற்றினால் “மனந்திரும்பாத” ஒரு பணக்காரன் நரகத்தில் பயங்கரமான “வேதனையை” அனுபவிக்கப்போகும் ஒரு சம்பவத்தை இயேசு விவரித்ததை இறைவார்த்தையில் நாம் பார்க்கலாம் (லூக்கா 16:28-30, திருமறை).

அத்தியாவசியமான தெரிவு/தேவையான தெரிந்தெடுப்பு (The Selection)

மிடுக்கான கையடக்க அலைபேசியின் பயன்பாட்டிற்கு ஆப்பிளா (APPLE) அல்லது ஆண்ட்ராய்டா (ANDROID) எனத் தெரிவு செய்கின்றோம். பகட்டான உணவகங்களிலே சுவையாக உண்பதற்கு சப்வேயா (SUBWAY) அல்லது சரவணபவனா (SARAVANA BHAVAN) எனத் தெரிவு செய்கின்றோம். இணையத்திலே விருப்பமான பொருளை வாங்குவதற்கு அமேசானா (AMAZON) அல்லது பிளிப்கார்ட்டா (FLIPKART) எனத் தெரிவு செய்கின்றோம். என்ன சொல்லுவது! வாழும் வாழ்க்கை முழுவதும் தெரிவுகளாலே நிறைந்திருக்கிறது. அதுபோலவே, இயேசுவை நம் வாழ்வில் தெரிவு செய்வதை பற்றி நீயும் நானும் நிச்சயம் சிந்திக்கவேண்டும்.

இறைவனை சென்றடைவதற்கான ஒரே வழி இயேசுவே [அதோடுகூட இதயத்தின் வெற்றிடத்தை முழுமையாய் நிரப்பக்கூடியவரும் அவரே] (யோவான் 14:6, திருமறை). இயேசு என்ற பெயரினைத் தவிர்த்து வேறொன்றினைக் கொண்டும் நாம் மீட்படைந்துவிட முடியாது (அப்போ. 4:12, திருமறை). இயேசுவை நம் வாழ்வில் ஏற்றுகொள்வதைக் குறித்த தெரிவை நாம் நிச்சயம் செய்தேயாகவேண்டும் (I இராஜா. 18:21; யோசு. 24:15, திருமறை). ஒருவேளை இயேசுவை உலகத்தில் வாழ்ந்தவர்-களிலேயே மிகப்பெரிய பொய்யர் என்று சொல்லலாம். அல்லது ஒரு மரை கழண்ட பைத்தியக்காரர் என்று சொல்லலாம். இல்லையெனில் அவர்தான் ஆண்டவர் – என்னுடைய ஆத்துமத்தை மீட்க வந்த ஒரே இரட்சகர் என்று சொல்லி உங்கள் இதயத்திற்குள்ளும் வாழ்விற்குள்ளும் வரும்படி அவரை வரவேற்கலாம். ஆனால், பொத்தாம் பொதுவாக “இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்த நல்ல மனிதர்களுள் இயேசுவும் ஒருவர்.” என்று ஏற்றுக்கொண்டு உரிமைகொண்டாட வழியே இல்லை உண்மை-யென்னவெனில், இயேசுவை நீங்கள் இவ்வுலகத்தின் நல்ல மனிதர்களுள் ஒருவர் என்றோ அல்லது இறையடியவர்களில் ஒருவர் என்றோ அழைக்கமுற்பட்டால், அவரை பொய்யர் என்றே அழைக்க விளைகிறீர்கள். ஆனால், மேற்கண்டவற்றுள் ஏதாவது ஒன்றினை நீங்கள் அவசியம் தெரிவு செய்தேயாக வேண்டும். அவர் பொய்யராய் இருக்கவியலாது. ஏனெனில், அவரில் எவ்வளவேனும் பாவமில்லை என்று திருமறை பதிவிடுகிறது. அவரொரு பைத்தியக்காரராயும் இருக்க முடியாது. அவர் சிலுவையிலே ஆணியடிக்கப் படுகையில் ஒரு பைத்தியக்காரனைப் போல் பல்லிளித்து சிரித்துக் கொண்டிருக்கவில்லை – நீங்கள் அதை கவனித்தீர்களா? இவையனைத்தும் நம்மை ஒரு தெரிவிற்கு மட்டுமே இட்டுச் செல்லுகிறது. சொர்க்கலோகத்திற்கான ஒரே வழி அவரே; அவ்வழி ஒன்றே நம் வாழ்வின் நோக்கத்தை முழுமையாய் நிறைவு செய்கிறதுமாகும். திருமறையில் அவர் திட்டவட்டமாக கூறியது என்னவெனில், “நான் யாரென்று என்னைக்குறித்து சொல்லியவண்ணமே நீங்கள் என்னை நம்பாவிட்டால், உங்கள் பாவங்களிலேயே மாண்டு போவீர்கள் (அதாவது முடிவாக கந்தகம் எரியும் நெருப்புக் கடலுள் தள்ளப்பட்டு நித்திய ஆக்கினையை அடைவீர்கள் என்பதையே இது குறிக்கிறது)” (யோவான் 8:24; வெளி. 21:7-8, திருமறை).

அவசரத்தின் அவசியம் (The Swiftness)

“ஜப்பானுக்கு எதிரான ஆட்டத்தில், ஆரம்பத்தில் இரண்டு கோல்கள் பின் தங்கியிருந்த பெல்ஜியம் அணி, திடீரென விஸ்வரூபமெடுத்து அசாதாரண ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்தி, ஆட்டம் முடிவதற்கு ‘கடைசி இரண்டு வினாடிகள்’ நிறுத்த நேரம் மாத்திரமே எஞ்சியிருந்த போது (ஒரு கோல் அடித்து) போட்டியை வென்று காலிறுதிக்குள் நுழைந்தது.” – இவையே ரஷ்யாவில் 2018-ல் நடைபெற்ற உலகக் கோப்பை கால் பந்தாட்ட போட்டியின் ஒரு விறுவிறுப்பான ஆட்டம் பற்றி புகழ்பெற்ற கால் பந்தாட்ட எழுத்தாளர் சைமன் பர்ன்டன் (Simon Burnton), 2 ஜூலை 2018 அன்று தி கார்டியன் (The Guardian) பத்திரிகையில் உதிர்த்த வார்த்தைகள். இதைபோன்றே, நம்மில் ஒரு சிலர் மனந்திரும்பிய உள்ளத்தோடு இயேசுவிடம் வந்து சேர, நம் வாழ்க்கை முடிவதற்கு “கடைசி இரண்டு விநாடிகள்” வரும் வரை காத்திருக்க விரும்புகிறோம்! யோசித்துப் பார்ப்போமேயானால் அது ஒரு சிறந்த செயலில்லை!

ஒருவேளை, இயேசுவை நமது வாழ்க்கைப்பாதையாக தெரிவு செய்து கொள்வதற்கும், மனம் திரும்புவதற்கும் நமக்கு இன்னும் ஏகப்பட்ட கால அவகாசம் நிறையவே இருக்கிறது என நாம் மெத்தனமாகவும், மேம் போக்காகவும் இருக்கக்கூடும். இந்த காரியத்தில் அத்தகைய உறுதியுடன் நாம் இருப்பது நல்லதல்ல! இருக்கவும் கூடாது. திருமறையிலே, மனம் திரும்புவதற்கு தனக்கு அதிக நேரம் இல்லாத, லோத்து என பெயர்கொண்ட ஒரு மனிதனுடைய மனைவியைப் பற்றி இயேசுவும் பேசியிருக்கிறார் (லூக்கா 17:32). தன்னுள் பெருகிய பாவ காரியங்களினாலே, இறைவனின் கோபாக்கினைக்கு உட்பட்டு தீக்கிரை யாக்கப்பட்ட பட்டினத்தைச் சேர்ந்தவள் அவள். தன் பட்டினம் அழிக்கப்படுவதற்கு சற்று முன்பாக, தன்னை காத்துக்கொள்ள ஒரு சந்தர்ப்பம் தயவாய் அருளப்பட்டு அவசரமாய் அருகிலிருக்கும் மலைக்கு ஓடிச்செல்லுகையில், பாவத்தை விட்டுப் பிரிய மனம் இல்லாமல் கடைசியாக ஒரே ஒரு முறை தன் பட்டினத்தைப் பார்க்க திரும்பினாள். அந்தோ பரிதாபம், உப்புத் தூணாக மாறி உடனடியாக தன் உயிரை விட்டாள். கிறிஸ்துவினிடம் வெகு முன்னதாகவே வந்துவிட்டோம் என்ற நிலையே கிடையாது. மாறாக நொடிப்பொழுதும்  தாமதித்துவிடலாகாது. ஏனெனில், நமக்கு மரணம் நேர்ந்த பின்போ அல்லது மானிடர் அனைவரையும் நியாயம் தீர்க்கிறதற்கு இரண்டாம் முறையாக இயேசு திரும்பி வந்த பின்போ இரட்சிப்படைவதற்கு வாய்ப்பேயில்லை என்பதைத் தான் திருமறையும் வெளிப்படுத்துகிறது (எபிரெயர் 9:27). எனவே, நாம் தாமதிக்காமல், மிக துரிதமாக இயேசு கிறிஸ்துவிடம்  இந்நேரமே வந்து சேர வேண்டும்! நம்முடைய பாவங்களை நாம் இயேசுவிடம் வெளிப்படுத்தி, மனந் திரும்பிய இருதயத்தோடு அவரிடம் ஒப்புக் கொண்டால், அவர் உலகத்தை நியாயந் தீர்க்க இரண்டாவது முறையாக திரும்பி வரும் போது, கல்வாரி சிலுவையில் அவர் சிந்திய குருதிக்காக நன்றி பாராட்டுவோம், ஏனெனில் நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்தும் அக்குருதியினால் முற்றிலும் மறைக்கப்பட்டுவிடும் எனத் திருமறையும் எடுத்தியம்புகின்றது (I யோவான் 1:9). ஆனால், மறுபுறம், நாம் இப்போது நம்முடைய பாவங்களை மூடி மறைத்து, பாவமே செய்யாதது போல பகுமானமாய் சுற்றித் திரிந்தால், நியாயத் தீர்ப்பின் பெரிய நாளில், நாம் அவமானப் படும்படியாக நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்தும் உலகெங்கும் வெட்ட வெளிச்சமாக பகிரங்கப் படுத்தப்பட்டு, நம்மை நித்திய வேதனையைக் கொடுக்கும் நரகத்திற்கு நேராக வழி நடத்தும் என்று திருமறை திட்டவட்டமாக கூறுகிறது (நீதிமொழிகள் 28:13; ரோமர் 2:5; வெளி. 21:7-8).

ஆகையினாலே, எளிமையான நம்பிக்கையுடனே, இயேசு கிறிஸ்துவிடம் வாருங்கள். அதாவது, அவர் மரித்துப் பின்பு உயிர்த்தது நம் நெஞ்சத்தின் வெற்றிடத்தை நீக்கவே, என்கிற காரியத்தின் காரணரைப் பற்றி முழுமையாய் அறிந்து கொள்ளமுடியாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, காலத்தின் அருமையைக் கருத்திற்கொண்டு சற்றும் தாமதியாமல் உடனடியாக அவரிடம் வந்து சேருங்கள். இயேசுவின் அரவணைக்கும் செட்டைகளின் கீழ் நீங்கள் வந்தடைந்து அவருடன் தொடர்ச்சியான அன்புறவில் எப்போதும் நிலைத்திருந்தால், புயல் சீற்றம் மற்றும் கடல் கொந்தளிப்பைப் போன்ற வாழ்வின் கடுமையான வேளைகளிலும் யாரும் தரவியலா பரம அமைதி உங்களுடையதாகும். (லூக்கா 19:42, திருமறை).

கீழ்க்காணும் இந்த சிறிய பிரார்த்தனையை நீங்கள் ஆத்மார்த்தமாய் செய்யும்பொழுது, இயேசுவை நீங்கள் உங்கள் இதயத்திற்குள்ளும் மற்றும் வாழ்விற்குள்ளும் வரவழைப்பதுமல்லாமல் இதயத்திற்குள்ளிருக்கும் வெற்றிடம் நிரப்பப்படுவதையும் (வெறுமை நீங்குவதையும்) காண்பீர்கள்:

“அன்புநிறை இயேசுவே, நான் ஒரு பாவி. உமக்கு விரோதமாக பாவம் செய்து எனது இருதயத்தை வெறுமையாக்கினேன் என்று உண்மையாக ஒத்துக்கொள்கிறேன். என்னை தயவாய் மன்னித்தருளும். நான் சொல்லாலும், செயலாலும், செயலுக்குப் பின்னிருக்கும் மறைந்த எண்ணங்களாலும் செய்த பாவங்களை நினைத்து வருந்தி மனம் திரும்புகிறேன். என்னிமித்தம் நீர் அந்த மலையின் மேலே கல்வாரி சிலுவையிலே உயிர்நீத்து பின் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்ததுக்காக என் நன்றிகளை காணிக்கையாக்குகிறேன். நீர் தாமாகவே முன்வந்து சிந்திய விலைமதிக்கவியலா அந்த மாசற்ற திருரத்தத்தால் என்னை தூய்மைப் படுத்தியருளும். உமக்காக ஒரு நல்வாழ்வு, பரிசுத்த ஆவியாகிய இறைவனின் துணை கொண்டு வாழ்ந்திட உறுதியளிக்கிறேன் என் அன்பு இறைவா. அப்படியே ஆகக்கடவது (ஆமென்)!”

 பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பி, கிறிஸ்துவை நம்பிய பின், அவர் மீது நீங்கள் வைத்திருக்கும் அன்பினால் அகத்திலே தூண்டப்பட்டு, களிப்புடனும் மற்றும் கவனத்துடனும் அவரோடு நேரத்தைச் செலவிடும்வண்ணம்:

  1. திருமறையை தினமும் தியானித்து அசைப்போடுங்கள் (CHEW). [திருமறையை வாசிப்பதற்காக எளிதில் கிடைக்கின்ற எளிமையாய் படிப்பதற்கான பதிப்பாகிய திருமறை செயலியை (ESV Bible App) உங்கள் மிடுக்கான கைபேசியில் பதிவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம்]
  2. திருக்குமாரனுடன் தினமும் பிரார்த்தனை வாயிலாக (அளவளாவுங்கள்) அன்பாய்ப்பேசிடுங்கள் (CHAT).
  3. திருச்சபை – இறைவார்த்தையை நம்பி தூயாவியானவரால் நடத்தப்படுகின்ற – ஒன்றினிலே இணைந்து (CHECK in) இறைவனை ஆராதித்திடுங்கள்.
  4. திருப்பணி – நம்பிக்கை நட்சத்திரம் கிறிஸ்துவை (CHAMPION Christ) பிறருக்கு நம் வாழ்க்கையாலும், வார்த்தையாலும் தெரியப்படுத்தும் பணியினை – மனதார ஆற்றிடுங்கள்.

(இந்த கட்டுரை தனிச் சுற்றுக்கு மட்டும்)

இந்தக் கைப்பிரதியின் ஆசிரியரான முனைவர். டியூக் ஜெயராஜ், HSBC குழுமத்தில் பொறியாளராக பணி புரிந்து பின்னர் முழு நேர திருமறை சத்தியத்தை எடுத்தியம்பும் போதகரானவர். இதைப் போல இவர் எழுதிய எண்ணற்ற கட்டுரைகளை படிக்க http://www.purposeSPOT.blogSPOT.com என்ற இணைய தளத்தை பார்வையிடவும். ஒரு வேளை, உங்களுக்கு ஏதாவது கேள்விகள், சந்தேகங்கள் இருந்தால் நீங்கள் எவ்வித தயக்கமுமின்றி emailduke@gmail.com அல்லது http://www.facebook.com/GoogleDuke என்பவற்றின் வாயிலாக ஆசிரியரை தொடர்பு கொள்ளலாம்.

இது போன்ற கட்டுரைகள், வீடியோ செய்திகளுக்கு – www.facebook.com/DukeTamizh

இக்கட்டுரைகளின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புக்கு உதவியர்கள் – ஜெஸ்மன், பேராசிரியர் ராபின், பெயர் வெளியிடவிரும்பாத மற்றுமொருவர்.

Categories
Duke Jeyaraj Life Story G4 Mission History G4 Mission Real Life Stories

Saturday, MAY 14, 1988 – The Unforgettable Day I Committed For Full-Time Ministry As A 13-Year Old / Duke Jeyaraj

It was May 14, 1988, a Saturday. I was in Danishpet, Salem, in the center of Tamil Nadu. I was a 13-year-old kid. I was in a Blessing Youth Mission (BYM) Annual Camp along with hundreds from different parts of Tamil Nadu. In a session that night, Uncle R. Stanley, the ministry’s founder gave a missionary challenge with my dad, Mr. A. Jeyaraj, interpreting into Tamil. He is known to preach peppery, passionate messages that have a memorable outline. But I have no memory of the outline he used that night. But what I do remember is this: when he gave the call for full-time ministry specifically, I walked forward to the front. When the call for salvation was given, in a BYM Meeting in a CSI Church in Ranipet, North Tamil Nadu, two years earlier, by uncle A. Lionel, I did not walk forward. I accepted Jesus as my Savior, right where I was. I confessed my sins and prayed the sinner’s prayer, right where I was. But that night – May 14, 1988 – I had to walk forward. Little did I know what kind of ministry I would do. But I still went forward. I had no blue-print of my ministry future, but I still went forward. The fact that I was baptised in the Holy Spirit and spoke in tongues for the first time, the previous day in the same camp (in a session led by Uncle A. Lionel), perhaps prepared me to commit my life for full-time ministry that night as the Holy Spirit is the one who ultimately ‘sets-apart’ people for specific ministry tasks (including full-time ministry) and gives them the courage to be bold witnesses of Jesus (Acts 13:2; Acts 1:8).

I was a student of Ida Scudder School then. I had just finished my grade 8 and was about to move to grade 9. Did I quit my school following this commitment? No. I continued to study. But I never forgot the commitment I made. I recall that Mr. Vincent Jeyakaran, my Chemistry Teacher in Scudder School, Vellore, asked me what I wanted to become after this event of 14 May 1988. I instantly replied: “I have committed for full-time ministry sir. I want to serve Jesus full-time!”

I got more active in the Lord’s Work post this commitment. I started a fellowship for boys post that BYM Camp. I called that fellowship, Friends for Jesus. What I knew from the Bible, I taught the small group of boys who would gather either under a tree outside the CSI Church near my home or in the home of Ben Suresh. We also went for outreach with tracts in different parts of Vellore. I taught Sunday School in a Village in Vellore along with Arumugham annan. Our mode of transport was the bicycles!

Uncle Silas, who worked in Christian Medical College and Hospital then, took me various boys hostels across Vellore District and had me preach the Gospel. As I preached in English, He would interpret for me into Tamil. He did this, not because he could not preach. He was a good preacher, himself. I still remember one of the messages Uncle Silas preached to us, teens of Friends for Jesus, from Proverbs 7, about a flirty aunty who had an affair with a naughty boy. I continue to preach from that very passage inspired by Uncle Silas. I did that even in a Assemblies of God National Youth Conference in 2012. Silas uncle wanted to prepare me to be an itinerant minister of the Gospel. He wanted to mentor me. My Dad gifted me, my first copy of any sort of Study Bible – the NIV Study Bible – in the year 1991 (I was 17). I preached my first sermon from Stage in Ida Scudder School to a crowd of about 400-500 in the Captain’s Assembly. School Captain, Shameen, asked me, the Lincoln House Captain, to preach. I preached a message on hell, inspired by American Evangelist Jimmy Swaggart’s video-tape message, Hell is no Joke (a tape which my uncle, A. Gnanasekaran had given us – he also gave me a nice NIV Bible at that time – which became the first Bible I read regularly, underlining phrases and words that spoke to me, writing out devotional thoughts in the side margins). After my first stage sermon in Ida Scudder on August 9, 1991, a girl in the audience fainted. One young man who who would serve God full-time down the line, had an unforgettable encounter with Jesus. I was encouraged to keep preaching.

Eventually I landed in Allahabad Agricultural Institute (SHIATS now) in the month of March in 1993. I remember that I shared about Jesus to one of my co-passengers during that 36-hour journey in the train to Allahabad. Giving tracts in the train became a regular ministry in the train since then. I do it even now. In Allahabad, I picked up my first ever Theology Book – a damaged copy of a Systematic Theology book by J. Rodman Williams (again, my dad’s gift). I led Bible Studies from that book (sometimes just to one person in the boys hostel). I made the first presentation of what the Bible teaches on Sex, Love, Marriage to a group of boys I gathered in the lawns outside the Chemistry Department during my college years (1993-97). I made apologetics-inspired Gospel presentations in Ewing Christian College. I led Bible Studies in Motilal Nehru Regional Engineering College in Allahabad. My Evangelical Union Fellowship senior, John Joe kept giving me these opportunities. I attended a 10-day training by the EU in Kotagiri (Committee Members Training Camp) in 1993.

I worked briefly in Chennai during late 1997 and early 1998. That’s when Pastor Daniel Navakumar, a Sri Lankan Tamil Pastor who lived in Germany, who had read my article for youth from the life of Absalom, invited me to preach to the youth of his churches in Botrop, Germany and other cities in Germany. I quit my job, so that I could prepare to preach in my first ever youth camp. Uncle R. Stanley again helped me with my outlines (as he did as I preached for the first time to a crowd of over 1000 boys, in Halo 1998 in Sitteri Hills). The eight messages I preached in Germany in 1998 to youth in the English to German were video recorded. The Question and Answer session I did at the end of the youth camp was also video recorded. Those are the oldest video message recordings of mine presently available. You can listen to those presentations even now via Youtube by following this link: https://www.youtube.com/watch?v=X5DR3RjcgKY&list=PL2z1uBimIney9juybE93o0RFp9UBG1XWA

After I returned from that very successful youth camp in Germany, I went straight to Bible College – Southern Asia Bible College (now CGLD), in Bangalore. It was June 1998 when my pre-theology courses started with Mrs. Felicia Praveenkumar teaching us English! The rest is history. I started my own ministry, Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, in 2006, as my wife and I landed in Hyderabad from Jabalpur along with 1-year old Dale.

It has been my privilege now to give missionary calls/fulltime ministry calls in several of my meetings across India. To see young people come forward with tears has given me immense satisfaction.

I do not say, “Full-time ministry is the only way or the best way to serve Jesus!” Far from it! I worked in the years 2006-2008 as a tent-making missionary when I founded G4 Mission. I worked in call-centers, raising money for the ministry God moved my wife and I to start. I was an active witness in those call-centers as well (I led in breaktime, three minute fellowships). But then people moved by the Holy Spirit – all Indians – started to send offerings for our newly-started ministry. I also could not do both – work a full-time secular job and do the ministry. Encouraged by my wife, I quit my HSBC Global Resourcing job in November 2008. I have been fulltime with G4 Mission, my own ministry ever since (as has been my wife). This journey of faith is so awesome!

Have you made a commitment to the Lord? Do not delay in fulfilling it! “When you make a vow to Goddo not delay to fulfill it. He has no pleasure in fools; fulfill your vow!” (Eccl. 5:4). I am glad I could honor the vow I made to come to fulltime ministry!

(Duke Jeyaraj is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Mission. Find out more at http://www.dukev.org. Watch his message videos at http://www.youtube.com/c/visitduke).