God the Father: The Biblical View Vs The Emotional View

Duke Jeyaraj

In a month when we celebrate Father’s Day (it falls on June 20th, this year), it will be appropriate to study the character of God as a Father so that we fathers can copy him. The Old Testament repeatedly presents God as the Father (though some wrongly believe God is a consuming fire in the Old Testament but a loving Father in the New Testament, influenced by hyper-grace false teaching which largely appeals to people who do not take time to read the Bible fully and comprehensively). You will be surprised to know that even the Old Testament clearly teaches that God is a Loving Father. However, he is not the Loving Father, the hyper grace cult false teachers paint him to be via their popular-on-Youtube worship songs and their doing-violence-to-the-full-counsel-of-God sermons.  


It was God’s eternal plan to be a father to us. The writer of the Epistle to the Hebrews makes this known. He writes, ‘For it was fitting that he, for whom and by whom all things exist, in bringing many sons to glory, should make the founder of their salvation perfect through suffering’ (Hebrews 2:10 ESV). God had an Eternal Son. He enjoyed the fellowship with him he had very much. He wanted more sons and daughters – sons and daughters who would be fully human albeit. The addition of these children will bring joy to God the Father. The joy will be for the kids as well as they fellowshipped with their heavenly dad! To bring more children to glory the Eternal son suffered on the Cross – that is the message of Hebrews 2:10.


One of the earliest mentions in the Bible which introduces God as a Father to us is in Exodus 4. The Lord instructed Moses to say these words to Pharoah: “Let My son go so that he may worship me, but you refused to let him go. Now I will kill your firstborn son!” (Exodus 4:21,23 HCSB). When we were slaves of sin, God sought to make us, sinners, sons! So, he sent Jesus to die for us to endure pain on the Cross. When we repent of our sins and come to him in faith, we become sons and daughters of God (John 1:12).


The next Old Testament reference to God as a Father is found in the Song of Moses. In that classic Holy Spirit inspired song, Moses presents Israel as God’s son. He sang, “They have corrupted themselves; They are not His children, Because of their blemish. A perverse and crooked generation. Do you thus deal with the Lord; O foolish and unwise people? Is He not your Father, who bought you? Has he not made you and established you?” (Deut. 32:5-6 NKJV). One key thing I learnt from this passage is this: The Father God imagery is not only imagery for God in the Bible. In the same song of Moses, God is compared to “the Rock” (see Deut. 32:4, 15, 30) and the Eagle (see Deut. 32:11). Those who teach that God is only a loving Father and nothing else are clearly wrong. In Hebrews 12, God is presented both as a COMPASSIONATE FATHER (vs. 5-6) and a CONSUMING FIRE (vs. 12)! So, we must always pair the imagery of a loving father present in the Bible with other imageries for God in the Bible. The Bible says, “It is good to grasp the one and not let go of the other. Whoever fears God will avoid all extremes” (Eccl. 7:18, NIV).

Prophet Isaiah, the prophet with the best vocabulary amongst all Bible writers, connects the transcendence of God with the picture of God as the Father in Isaiah 63:15-16. Though ‘God looks down from heaven’ (a phrase that talks about his transcendence), as Isaiah put it in Isaiah 63:15, he is also ‘our Father’ (as Isaiah expressed it in Isaiah 63:16)! The Christian Faith is unique because it is the only faith where the dwelling-in-Heaven God is the same person who like our doting-us-on-Earth Dad! The Bible remarkably pairs these two unlike qualities in one and the same person – our eternal God!


Prophet Jeremiah, the Bible Prophet who wrote the most-worded Bible Book in the Bible, also introduces God as the Father. He writes, “For I am a Father to Israel. And Ephraim is My first-born” (Jeremiah 31:9b, NASB). To have God as our Father is a privilege. But that privilege comes with a responsibility. What responsibility? To be fruitful! The word, “ephraim” means to “doubly-fruitful” in Hebrew. “Since I am your Father, you must be doubly-fruitful, Israel” – that was Prophet Jeremiah’s inspired message. Since God is our Father, we must be holy! How did I make this connection? In John 17:11 in the high priestly prayer, Jesus called his father, as the Holy Father! So as children of the holy father, we too must be holy in our day to day lives! Apostle James also attaches responsibilities to those who call God as Father. He wrote, “With it (the tongue) we bless our Lord and Father; and with it we curse men, who have been made in the likeness of God” (James 3:9, NASB). Those who enjoy the love of the Father (privilege) should love people around them and speak kindly to them (responsibility). James made another connection between privilege of knowing God as the loving father and a connected responsibility of taking care of the poor and the needy. He does so here: ‘Religion that is pure and undefiled before God the Father is this: to visit orphans and widows in their affliction, and to keep oneself unstained from the world’ (James 1:27). Apostle Peter also attaches responsibilities with those who call God as a Father. If we call God as Father, we must be ready to be sanctified and obey the Lord Jesus, Apostle Peter teaches (I Peter 1:2). He further writes, ‘And if you call on him as Father who judges impartially according to each one’s deeds, conduct yourselves with fear throughout the time of your exile’ (I Peter 1:17). While can celebrate the privilege of calling God as our Father, we must not forget the responsibility we have in showing him a holy reverence and healthy fear!


Prophet Hosea perhaps paints the most moving picture of God as a Father in the entire Bible. Here is his unmatched, emotion-stirring depiction: ‘Eternal One: When Israel was a child, I loved him; and out of Egypt I called My son. But the more I called to Israel, the more they walked away from Me. They kept on sacrificing to other divine mastersand burning incense to idols! But I was the one who taught Ephraim to walk, holding him up by his arms, but his people didn’t know I was the One who took care of them. I led them along with leather cords; with ropes of love I showed them the way. As I dealt with them, I lifted the yoke from their neck; I bent down to give them their food’ (Hosea 11:1-4, The Voice). Here we see how the people of Israel walked away from God their father who reminds them of his great love for them almost fighting back his tears. Does this love continue forever without ever stopping? The hyper grace cult false teachers who present God as the father compare him with earthly fathers. They ask, “Do you stop becoming your earthly father’s son, if you rebel against him? You don’t. In the same way the Heavenly Father will never stop loving you even if you walk away from him, stubbornly, for the rest of your life – you are in no danger of being punished by him. You still remain His Son!” Really? The very next verse post the greatest Bible passage on God’s fatherly love we see God sending a punishment for the people of Israel who spurned his fatherly love: “They will not return to the land of Egypt; But Assyria – he will be their king. Because they refused to return to me” (Hosea 11:5, NASB). Prophet Hosea foretold the end of the northern Kingdom of Israel, also known as Ephraim, here. As he foretold the Assyrians overtook them in 722 B.C. So, there is a real peril if you keep spurning the love of the Father God and keep indulging your flesh. Romans 11:22 warns that if we spurn God’s kindness (expressed by His Fatherly nature), we are in the real danger of being “cut off”.

In fact, Prophet Hosea who painted God as a loving father in Hosea 11 portrays him as an upset and furious Bear-Lion-Wild Beast in Hosea 13. He writes, “I will fall upon them like a bear robbed of her cubs; I will tear open their breast, and there I will devour them like a lion, as a wild beast would rip them open. He destroys you, O Israel, for you are against me, against your helper” (Hos. 13:8-9 ESV). So, what is full message of Hosea? It is this: God loves you as a father. But if you are stubborn in rebelling against Him and chasing after sin, he reserves the right to become as an angry bear-Lion-wild beast who can ultimately send you to hell.

Using memorable word-number picture, the author of Revelation, Apostle John teaches when one calls God as his father (Rev. 14:1) he needs to “follow the Lamb wherever he goes” (Rev. 14:4) that is, obey Jesus in all areas of his life! Read Revelation 21:7-8 very carefully and you will understand this: those for whom God is a Father will be the ones who “conquer” (Satan, Self and Sin); they will be the ones who have turned from hell-populating sins such as sexual immorality, murder, sorcery, idolatry, lying, etc.


Having understood comprehensively the Fatherly Nature of God as per the Word of God we fathers must parent like God for Apostle Paul call believers to become “imitators of God” (Eph. 5:1). That means just as God disciples his kids moved by great love so that his kids may “share his holiness” (Heb. 12:7-10) we fathers must discipline our kids. We must not hesitate to give them whacks when necessary! Those whacks would be a God-intended way of wooing them to grow in holiness!  We must discipline our kids when they live in sins such as sexual immorality (porn-watching, affairs, gadget-addiction, etc) and not look the other way like King David apparently did when Amnon raped Tamar. Prophet Eli finally spoke some words of restraint when his sons went astray in a brazen manner (but it came far too late as God had already planned to execute judgment on them – check out I Samuel 2:12-25). The Nelson Study Bible notes, “Eli had warned his sons of divine judgment (I Sam. 2:25), but he never really rebuked them for their sins (I Sam. 3:13). By neglecting his parental duty, he was in effect favouring his sons above God.” Fathers let us not parent like King David and Priest Eli, but like God!

Let us return to a biblical view of God the Father shunning our hyper-grace cult impacted view of God the Father!

(This article was published in Aim Magazine June 2021 edition. Aim is published by the Evangelical Fellowship of India. Duke, the author of this piece is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Mission. This is a viewer-supported, reader-supported Indian ministry. You may hear Duke preach at You may buy his book on sex, love, marriage, porn, phone addiction, etc. , via Amazon (the kindle edition) or Google Books (the e-book). For the print version of this book which is seen as a text book on taboo topics please whatsapp us at +91-8886040605 and we will send you the payment link.)

Goodnews Around Contemporary Events Goodnews Wrapped Around Cricket Magic Moments

Two Who Walked Into Tough Situations: Dhoni & Guess Who?

Duke Jeyaraj

Life Lessons From Thrilling Moments From The Cricket World Cups


World T20 Final 2007. India versus their arch-rivals Pakistan. In Johannesburg, South Africa. Pakistan needed 13 runs to win off 6 balls with just one wicket in hand in the inaugural T20 World Cup Final. A seesaw game it was. Tension in the air. Spectators at the edge of their seats. Mahendra Singh Dhoni in what was his first international tournament as captain entrusted seamer Joginder Sharma – a bowler he had seen defend totals as low as 2 runs in domestic cricket – to bowl the crucial last over with the dangerous-looking Misbah-ul-haq of Pakistan on strike (despite his star spinner Harbhajan having one over left in his bowling quota). Misbah had hit Harbhajan  for three huge sixes in over number 18. Joginder bowled an ultra-wide as the first ball. Captain Dhoni calmly collected the ball and ran all the way to the other side of the pitch to put an arm around Joginder, who had by then walked back to his bowling mark. After giving him a brief pep talk, Dhoni ran back to the usual wicket-keeper’s position. Dhoni told him this: “If we lose this game, I will take the responsibility. So, relax and give your best! You have done it in small grounds when no one was watching you. You can do it when the whole world is watching you!”  Misbah was beaten off Joginder’s next ball, “trying to carve the ball away over point,” as commentator-on-air Ravi Shastri put it. He thrashed over the bowler’s head the third ball, which was an innocuous fulltoss,  for a huge six to make the equation 6 off 4 balls for Pakistan. Yet, again, Dhoni took the long journey from the wicketkeeper’s customary spot all the way to the fastbowler’s starting point. Another short-session of nerves-calming! Going by the next ball Joginder bowled – a slower ball with the word ‘trap’ written all over it – this may have been Dhoni’s advice: “Don’t try to contain Misbah. Try to get him out!” Sambit Bal’s lines about the last ball of the World T20 Final 2007 is worth quoting: “Then, with only one wicket in hand and fine leg in the circle, Misbah went for that scoop which, not for the first time, ended in tears for the batsman. Sreesanth would have never taken a more important catch in his life. But for Misbah, who has been Pakistan’s surprise star of the tournament, it will take some forgetting.”

The God who made you and me, did something similar to what Dhoni did in that climatic final over. We had goofed up like Joginder. We had sinned and were in danger – the danger of going to eternal hell, the place which God made for the Devil and his angels. God could have chosen to just watch this happen. But he did not. Just as Dhoni ran from the wicket-keeper’s position to the start of the bowling mark of in the T20 World Cup Final last over, God too travelled. He left the comfort of heaven and came all the way to earth, just to save us. Yes, Jesus, God in flesh, came down to seek and save us, sinners, the Bible, God’s Word in human words declares (Luke 19:10).


It was late evening of April 2, 2011. India had to come up with the best ever chase done in a World Cup Final – overhaul Sri Lanka’s imposing 274 – to win the World Cup 2011, 28 years after the magic day when Kapil Dev and his boys won it in the year 1983. Virender Sehwag, first and  Sachin Tendulkar, later, got out rather cheaply. India’s score stood at 31, when Sachin, just one short of his 100th ton then, got out. When the well-set Virat Kohli after a fighting 83-run partnership with “iron-willed” Gautam Gambhir also got out, caught and bowled brilliantly by Tillakaratne Dilshan, India were in real danger.  In danger of losing the World Cup Finals. In danger of not becoming the first ever team to win the World Cup at home. That’s when Captain M. S. Dhoni stepped in. He volunteered to bat at Number 5.  He could have stayed back and sent into the tension-filled middle, the in-form Yuvraj Singh. But he marched out of the Indian dressing room to bat at Number 5 when India still needed 161 runs to win in the 22nd over (161 from 170 balls, to be precise). The required run rate was almost 6 an over and had to be maintained for 28-plus Overs – that was the huge challenge before Dhoni when he walked in! In his previous seven innings leading up the final, Dhoni had just scored a grand total of 150 runs! Yet, he backed himself. He volunteered to go up the batting order when India was in a crisis. He stuck his neck out saying, “I will do this for India!” He told coach Gary Kirsten that as Lankan ace spinner Muthiah Muralitharan was operating he wanted to go ahead of the inform Yuvraj Singh. As the movie, M.S. Dhoni: The Untold Story, opened, we got a breath-taking, eagle-eye view of the entire Wankhade Stadium in Mumbai with the camera slowly zooming into faces in the stadium abuzz with untold tension. Rohit Vats, writing a review for this movie, hits the rewind-button on those goose-bumps-giving moments no Indian cricket fan will ever forget this memorable way: ‘When India is reeling at 114 for 3 (in a chase of 274) against Sri Lanka in the cricket world cup final of 2011, a man decides to take charge of the situation. It helps that he is also the captain of the team. He silently walks past the crowd, enters the ground and creates history. The cricketer’s image of rotating the bat as if he is wielding the sword is etched in our memory’ (Hindustan Times, April 15, 2017).

For the first 10 overs of his stay in the middle in that treasured final match, Dhoni did not hit a single boundary. He ran like a rabbit between the wickets, converting the singles in twos. Apart from hitting 25 fours and a couple of sixes, Indian batsmen chased down 274 with 99 singles, 24 twos, and even a  three. To do this, hectic, hare-like running was required and Dhoni was most ready for that. He was sweating, he was blowing his running nose and he received treatment for his back “as the Mumbai heat took its toll.” Andrew Miller reported, “Dhoni at one stage looked so immobile that a precautionary retirement seemed the only logical response, but after some harsh work from the physio he resumed his stance and responded with another trademark filleting of the extra cover boundary, an area in which he scored six of his eight fours – three of which helped to blunt Murali’s attacking instincts.” Sidharth Monga observed, “Once Gambhir tired, Dhoni took over the responsibility of scoring. In the time that Gambhir moved from 87 to 97, Dhoni went from 29 to 60.” In utter desperation, Sri Lanka captain Kumar Sangakkara threw the ball to his strike bowler Lasith Malinga hoping that he would take two wickets off two balls  or do even better. But Dhoni hit him for two consecutive boundaries through mid-wicket to hasten India’s World Cup win before a roaring crowd in Wankhade Stadium! Dhoni was the calmest soul in Wankhade Stadium, Mumbai, when he hit the Cup-winning six for India with 10 balls to spare.  And India was home! The World Cup was India’s! Quite memorably!


You and I are in danger. The danger of living a life of hell (life without purpose, meaning and real joy, a life in which you are empty despite having everything) and going to a literal hell (a place where there is weeping and gnashing of teeth forever, a place which Jesus spoke about  8 times). That’s when Jesus stepped in.  Jesus could have stayed back in heaven and sent someone else to save you from going to hell. He did not. In eternity past, there was a meeting held in heaven. In that meeting Jesus stood up. “I will go Father! Just give me a body! I will get into it, become a human, go to the earth and die for the human race. I will march down the Calvary route and open a doorway to save the human race!” (my imagination based on Psalm 40 and Hebrews 10 from the Bible). He came down and became a man. He chose to swim in the amniotic fluids of Mary rather than swim in the praises of angels and cherubs in Heaven. God took on flesh and bone. Yes, He did it for you. Yes, He did if for me. For everyone – he did it. When he was stopped from the Cross-route, he was determined to keep going, the Scripture records (Luke 9:51). He called as ‘Devil’  the one who discouraged him from walking down the road to Golgotha. On the road to the Cross,  Jesus endured infinitely more discomfort more than Dhoni ever did in the World Cup Finals of 2011. 

The following 12 ‘s’ torment Jesus endured to win the only true salvation offer for you. Here they are:

First, SOLD. Judas sold priceless Jesus for  a price that was less than the price  of a man 20 to 60 years old, according to the Bible (Leviticus 27:3). We sell Jesus even today when our friends apply peer pressure on us, don’t we?

Second, SWEAT. In the Garden of Gethsemane Jesus sweated blood, the Bible records (Lk 22:44). This happens only when a person experiences highest tension. That punishment would have been apt for a pleasure-lover, like you and me. But Jesus took it upon himself.

Third, STRAPPED. Jesus was bound by ropes before High Priest, the Gospel narratives of the Bible tell us (John 18:12). The most-free man on this earth, Jesus, was now bound. Why? Jesus was dying to release a poisoned, bound generation – a generation bound to drugs, alcohol, porn-watching, gossip-mongering, Facebook!

Fourth, SPAT UPON. This happened twice to Jesus, according to the Scriptures (Matthew 26:67; 27:30).  Only an irresponsible husband was to be spat upon, the Old Testament, one portion of the Bible, tells us (Deuteronomy 25:9). We were irresponsible when it came to using what God had given us and the punishment went to Jesus.

Fifth,  SLAPPED. Jesus was slapped by the High Priest’s servant, the Scriptures note (Matthew 26:67). His sinless mouth was hit hard. The reason – he was dying for a human race that consistently uses its mouth to sin – by lying, by using abusive language, by having oral sex outside of the marriage bond.

Six, SCOURGED. When Jesus was whipped, his back became like a plowed field with strips of flesh hanging loose (See Matthew 27:26 in the Bible).  Only the back of fools was to be whipped, according to the Scriptures (Proverbs 19:29). We were foolish to race behind temporary worldly pleasures (see Hebrews 11:25 in the Bible) ignoring the eternal pleasures at the right hand of God, our Creator (see Psa. 16:11 in the Bible) and the punishment for that sin went to Jesus.

Seventh, STRIPPED. Jesus was stripped off the clothes he originally wore and was then clothed in a scarlet robe (Matthew 27:28). Scarlet robes were only worn by royalty those days. So, the Roman soldiers who made Jesus wear it were making fun of Jesus with words of mockery that could have sounded this way: “You claim to be a King, Jesus? Ha, Ha! You don’t look like a king! Now, wear this scarlet robe and you will look more like a king! Come on, let us fall prostrate before this King!” Jesus was dying for a generation that takes pleasure in making fun of the timid and giggles when they suffer in excruciating pain.

Eighth, SPLINTER-PRESSED. The thorns were pressed on the head of Jesus, a Gospel-writer of the Bible notes (Matthw 27:29). It was you and me who had a big proud head. Those thorns should have come upon us, but Jesus, in his great love, took it upon himself.

Ninth, SHAMED. Only kings of the enemies of the Jews were hung on a tree, publicly, the Bible records (Joshua 10:26). But that shameful punishment came to Jesus, the real King of Kings. Crucifixion on a wooden cross beam was worst punishment reserved for the foulest enemies of the state by the Roman Government. It was akin to being urinated upon in public those days (See, Philippians 2:8 in the Bible). You and I must be publicly humiliated for all our secret, unprintable sins. But Jesus took that punishment on our behalf.

Tenth, SPIKED. Nails were thrashed onto Jesus’ two hands and legs, the Bible tells us (Matthew 27:31). Those nails should have gone on our hands for we sinned against Jesus with our hands and legs. I am referring to sins such as cigar-smoking, masturbation while porn-watching, fondling the intimate parts of the person belonging to the opposite gender not our spouse, walking into a filthy movie show, etc. But Jesus took the punishment for all our sins on the Cross. He was our substitute, the Bible declares (Isaiah 53:4,5; Galatians 2:19,20). The nails could not hold Jesus to the Cross for which nail, however strong, could ever hold God onto a Cross for long? Love did. He could have ripped them off and come down when he was challenged to do that  and scoffed at for refusing to do it (see Mark 15:30 in the Bible). But Jesus stayed on because he loved you and me.

Eleventh, SEPARATED. God turned his face away from Jesus as all of our sins – past, present and future – were placed upon him for six hours, one Friday, about two thousand years ago. At that time, Jesus lost his close fellowship with his holy Heavenly Father who would not even look upon sin. This was a heart-breaking experience for Jesus and so he cried out, “My God, My God, why have you forsaken me?” as the Bible declares (Matthew 27:45-46). He became so utterly lonely so that he would be able to lift the loneliness in your life, the loneliness that comes even when you are rubbing shoulders with plenty of friends in a packed booze party.

Twelfth, SPEARED. This treatment was given to him, minutes after he was dead, the Bible tells us (John 19:34).  The final blood drops in his body came out then. Every drop says, ‘I love you!’ Only this blood can cleanse you from you from every sin, the Bible teaches (I John 1:7)! It is impossible for anything you do or the blood of bulls and goats to take away sin, the Bible makes clear (Hebrews 10:4).


How do you respond to this great love of Christ that was so supremely “demonstrated” while he hung on the Cross (to use a phrase from Romans 5:8 from the Bible)?  You could, in stone-hearted stubbornness, press the nails onto his hands a bit deeper, by continuing to live in sin. That’s one way to respond. You could press down the thorn crown on his head roughly and crudely, once more, in rebellion, by continuing to flirt with the Devil and the world. That’s one way to respond. You could stamp on his holy blood that was shed for you on the Cross by returning to sin like a pig that returns to her wallowing in the mud, as the Bible points out (Hebrews 10:29; 2 Peter 2:22). That’s one way to respond.

Or will you, repent like one of the dying thieves beside Jesus on the Cross like we read in the Bible (Luke 23:42,43)? And would you believe on him (him, who is alive today, him, who is coming back), like the Roman centurion  and those with him who screamed, “This is indeed the Son of God!” as per the Biblical record (Matthew 27:54)? The choice is yours.


It was a group game in the World T20 2016 which India had to win to stay in the tournament in the Chinnaswamy stadium Bangalore. And when it came to the last ball, Bangladesh needed two runs to win.  Captain Cool Dhoni had clearly told young rookie Hardik Pandya, the bowler, how to bowl: “no bowling a Yorker, but bowl a well-aimed slightly short-pitched express delivery, wide of the off stump.” Pandya followed Dhoni’s orders to the centimeter. Bangladeshi batsman Shuvgata Hom attempted an offside slash, only to miss connecting with the ball. Dhoni, who had already removed one of his gloves (in anticipation the tail-ender  may miss connecting the ball), calmly collected it and was off his blocks like a 100 meters sprinter! Usain Bolt usually starts slow, but Dhoni had no such problems! He sprinted towards it and broke the wickets catching the non-striker Mustafizur, well short of the crease. The spectators who had their hearts in their mouth, celebrated India’s one run win over Bangladesh in that World T20 game. India’s semifinals hopes were kept afloat following this nerve-wracking one-run win! Shaun Pollock, Darren Ganga, Nick Knight and Russell Arnold, all former cricketers who were on commentary duty during this particular T20 World Cup, slipped into different roles to  create a mock replay of this episode – this last ball runout which resulted in an Indian win was that memorable!

Like Dhoni sprinted towards the stumps, shall we sprint towards God-in-Flesh Jesus to receive salvation for the Bible says, ‘Now is the “acceptable time”, and this very day is the “day of salvation”’(2 Cor. 6:2, Phillips). We tell ourselves, “There’s always time to come to Jesus! There’s always time to get saved!” How foolish such an idea is!

The Bible talks about times when it could be too late for us to come to Jesus and get saved. For instance, we cannot get saved after we have died. There is no chance for salvation after we die – this is the teaching of the Bible (Hebrews 9:27). And sudden death can come to us anytime – can it not? Think of what happened in 2014 to 25-year-old Aussie cricketer Phil Hughes who was struck by a 140 kmph bouncer which struck him at the back of his neck as he took evasive action. He lost consciousness, never to regain it again!

Also, we cannot get saved after we have hardened our hearts beyond a certain limit – a limit that God sets for us, which he alone knows if we have crossed or not. This message jumps out from passages such as Genesis 6 and Romans 1 and from the stories of Pharaoh and King Manasseh in the Bible. So, while the Holy Spirit of God convicts us of our sin, by gently speaking in our heart, we must repent and turn to Christ. If we keep silencing his soft voice, the Holy Spirit of God may never speak to us ever again and we may never be saved eventually!

At this juncture I recall another event from the semifinal of the ODI World Cup of 2015 between India and Australia. After Dhoni and Ajinkya Rahane (who had smashed 79 runs off 60 balls in India’s earlier game versus South Africa to lift India to a surprise, easy, win) stitched a ‘’fight-back” partnership with the goal of overhauling Australia’s king-size knock-out game first innings total of 328 this event which Carly Adno writes about happened: “Dhoni put on a 70-run partnership with Ajinkya Rahane, before the sharp ears of Steve Smith intervened. Smith was the only one who heard a nick off Rahane’s bat when a Mitchell Starc delivery caught the faintest of edges on its way to Brad Haddin.” A umpire review was taken by Australian Captian Michael Clarke following this and Rahane walked back to the pavilion. India’s last recognized batting pair’s partnership was broken and so where India’s hopes of beating Australia in that semifinal.

Just like Steve Smith’s alert ears caught the nick, amidst a noisy crowd in Sydney Cricket Crowd that day, would you listen to the soft, faint voice of the Holy Spirit of God in your soul, telling you to repent now, and put your faith in Christ for your salvation, as you read this piece? Don’t turn off that tender voice! Obey it!

We must not forget that it becomes too late to get saved after Jesus appears in mid-air to judge us, all of a sudden. When Jesus comes back the second time, he is not coming back to offer salvation – but to execute judgment, the Bible teaches (Revelation 1:7). During that final judgment time, there is no way anyone can get saved. The message you are currently reading will be preached to you then. No altar call to come forward and accept Christ would be given then.

Why should we still scratch around with sin even after knowing very well that Jesus came to save us from sin? Sin makes us sad. It does so after giving us an initial elation. Sin will ultimately take us to hell, the Bible declares (Revelation 21:8). Why not join Jesus – the Jesus who died for us, sinners, on the Cross and waits to embrace us with arms open wide? Why not do it this very second, lest it becomes too late.

By praying this prayer you can be saved and receive true joy and real peace which only Jesus can give:

Dear Jesus, I am a sinner. Please forgive my sins. You died for me on the Cross. Cleanse me with your blood. Come into my heart and life. From this day onwards, I will turn away from sin and live for you, who rose from the dead. I believe you are the only way to heaven and will return one day to judge all the earth, as the Bible proclaims. Thank you for saving me. Thank you for cleansing me. In your name I pray. So be it.

Once you have prayed this prayer, get busy with the following regularly because you love Jesus: 1. Studying the Bible (ESV Bible App can be downloaded onto your smart phone). 2. Talking to Jesus in prayer. 3. Joining a Bible-believing church/fellowship 4. Tell others about Jesus, through your life and lip.

 (This was written by Duke Jeyaraj, an avid cricket enthusiast who lives in Hyderabad, India, whose letters have been published in newspapers like The Hindu. Duke, at one point in time, won an elocution contest as a visiting student in the Indian Institute of Technology, Kanpur, India. If you have a question about what you just read or want to know more about Jesus, shoot a mail to Duke at You can read more such writings of Duke at You can watch Duke share similar messages at

Duke Jeyaraj Tamil Articles

உயிர்த்த எலும்புகள்

டியூக் ஜெயராஜ்

வேதம் தீட்டும் எழுப்புதல் சித்திரங்களிலேயே மிகவும் பிரபலமானது எசேக்கியேலின் புத்தகத்தில் வரும் ‘ உலர்ந்த எலும்புகள் உயிர்பெற்ற’ காட்சிதான் ! அந்த உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கு குறித்த வேத பகுதியில் பார்த்தவுடனே புலப்படுகின்ற சில அடிப்படை எழுப்புதல் சத்தியங்களை இங்கு காண்போம் .

  1. எழுப்புதலின் அவசியம்

 எழுப்புதலின்றி நாம் எதுவும் செய்ய முடியாது . நமது ஆன்மீக வாழ்வில் ஓர் உண்மையான கண் திறப்பின்றி காலம் கடத்த முடியாது . நமது மத்தியில் எழுப்புதல் தேவை என்கிற உணர்வே இல்லாமல் அடிக்கடி நமது ஆன்மீகக் கண்கள் அஸ்தமித்துவிடுகின்றன . இந்தப் பகுதியில் , உலர்ந்த எலும்புகள் நிறைந்த பள்ளத்தாக்குக்கு எசேக்கியேலைத் , தமது ஆவியால் , தேவனே வழிநடத்திச் செல்வதைப் பார்க்கலாம் ( எசேக் 37 : 1 ) . தேவன் இதற்கான எத்தனம் எடுக்கவில்லையெனில் , எசேக்கியேல் அந்தப் பகுதிக்குச் செல்வதற்கான வாய்ப்புகளே இல்லாமற் போயிருக்கலாம் . வேறு வார்த் தைகளில் சொல்லப்போனால் , ” எழுப்புதல் தவிர்க்க முடியாதது” என தேவனே எசேக்கியேலிடம் சொன்னார் . ‘மிகுதியாய்க் கிடந்த எலும்புகள் ‘ என்கிற தொடர், பாபிலோனியச் சிறையிருப்பின் கீழிருந்த மொத்த யூத குலமும் ஆவியில் அனலின்றி வாழ்ந்தது என்பதைக் குறிக்கிறது ( வ 2 ) . இன்றைக்கும் , அதே நிலைதான். உணர்கிறார்களோ , இல்லையோ , ஒவ்வொரு கிறிஸ்த வனுக்கும் எழுப்புதல் தேவைதான் . உண்மையில்,  இழிவான , இரங்கத்தக்க , ஏழ்மையான , பார்வையற்ற,  ஆடையற்ற நிலையிலிருந்தாலும் , ‘ நான் செல்வந்தன் ; வளம் மிக்கவன் ; எனக்குக் குறை ஒன்றுமில்லை’ எனச் சொல்லிக்கொண்ட லவோதிக்கேயா திருச்சபையினரின் வருந்தத்தக்க நிலையில்தான் ( வெளி 3:17 ) நாம் இருக்கிறோம் . இந்நிலையில் தேவன் இப்படித்தான் சொல்ல விழைகிறார் : ” அனலுமின்றி,  குளிருமின்றி வெதுவெதுப்பான நிலையில் இருக்கிற படியால் , உன்னை என் வாயினின்று உமிழ்ந்து விடுவேன் ” ( வெளி 3:16 ) . ” விண்ணில் பிறந்து , ஆவியால் இயக்கப்படும் இந்த எழுப்புதல் இல்லாத வாழ்விலேயே நாம் திருப்தி அடைவதுதான் , எழுப்புதல் வராததற்கான காரணம் என எனது தீர்க்கமான முடிவாய்ச் சொல்வேன் ” என நெற்றியடியாக லியோனார்ட் ரேவன்ஹில் முழங்கினார் . ” சின்னச் சின்ன ஆசீர்வாதங்களே நமக்கு மகிழ்ச்சியளித்துவிடுகிறது . இன்னும் அதிகமாய் ஒரு பேருந்தை நமது ஞாயிறு வேத பாடசாலைக்காய் வேண்டுவதுதான் நமது பாரமுள்ள ஜெபம் , இந்த வருட ஈஸ்டர் , கிறிஸ்துமஸ் ஆராதனைகளுக்கு எவ் வளவு பெரிய கூட்டம் தெரியுமா என்று சொல்லிக் கொள்வதுதான் ‘பெரிய சபை ‘ யெனப் பெயர் வாங்கத்  துடிக்கும் சில சபையினரின் மிகப் பெரிய மகிழ்ச்சி,” என அவர் இக்கருத்தை விளக்குகிறார் . அமெரிக்காவின் பென்சகோலா ஊரிலுள்ள சபையின் போதகர் ஜான் கில்பாட்ரிக் ஒவ்வொரு மாலையிலும் தனது ஆலயத்திற்குச் சென்று , ” இன்னும் அதிகமாய் , ஆண்டவரே ! இன்னும் அதிகமாய்,…” என்று கதறிக்கொண்டி ருந்ததாக நான் வாசித்துள்ளேன் . ‘ பென்சகோலா எழுப்புதல் ‘ என பின்னர் பிரபலமடைந்த மாபெரும் எழுப்புதல் 1995 ஆம் ஆண்டு ‘ தந்தையர் தினத்தன்று ‘ வெடித்தது ; அன்றைய தினம் மட்டும் 1,22,000 பேர் இரட்சிக்கப்பட்டனர் . இந்தப் போதகர் , ‘எழுப்புதலின்றி வாழ்வில்லை’ எனத் துடிக்கும் சிலரில் ஒருவர் !

  • எழுப்புதலின் ஆதாரம்

இந்தப் பகுதியில் , தேவன் எசேக்கியேலை வினவுகிறார் : “மனுபுத்திரனே ! இந்த எலும்புகள் உயிரடையுமா ? ” அதற்கு எசேக்கியேல் , அர்த்தமுள்ள பதிலொன்றை அளிக்கிறார் . ” கர்த்தராகிய ஆண்டவரே ! தேவரீர் அதை அறிவீர் ” (37:3) . ” கர்த்தராகிய ” ஆண்டவர் மனம் வைத்து , அதற்கான வல்லமையை அளித்தால்தான் எழுப்புதல் வெடிக்கும் என்கிற மாபெரும் உண்மையை எசேக்கியேல் அங்கீகரிக்கிறார் . தேவன் தமது சுவாசத்தை ஊதினால்தான் , ஆதாமைப்போல , இந்த உலர்ந்த எலும்புகளும் உயிர டைய முடியும் ( வ 5 ) . இல்லையேல் , அவை குளிர்ந்து , உயிரற்று , உலர்ந்த எலும்புகளாகவே இருக்கும் . தேவனின்றி வாழ்வதென்பது கனவில் கூட நடவாத வொன்று . தேவனே எழுப்புதலின் ஒரே ஊற்றுக்கண் . அவரது தலையசைவின்றி , உண்மை எழுப்புதல் ஒருநாளும் விடியாது . மனித முயற்சிகள் மிஞ்சி மிஞ்சி சிறு ‘சலசலப்பையே’ உண்டுபண்ண இயலும் . அந்தச் ‘சலசலப்பை’  எழுப்புதலாய் மாற்றும் சக்தி தேவனின் கரங்களுக்கே உண்டு . எழுப்புதலுக்காக ஜெபிக்க வேண்டும் , ஜெபித்துக்கொண்டேயிருக்கவேண்டும் என்று சொல்வதற்கான காரணம் இதுதான் . நாம் ஜெபிக்கும் போதெல்லாம் தேவனிடம் சொல்லும் செய்தி : ” எங்களால் இது இயலாது ! ” என்பதுதான் . கர்த்தராகிய இயேசு சொன்னார் . ” என்னாலன்றி உங்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது ‘ ( யோ 15 : 5 ) . பவுலும் இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொண்டதால்தான் , ” “நான் நட்டேன் ; அப்பொல்லோ நீர்ப்பாய்ச்சினார் ; தேவனே விளையச் செய்தார் ” ( 1 கொரி 3 : 6,7 ) என்று சரியாக எழுதினார் .

சங்கீதம் 126 இன் எழுப்புதல் விதி இன்றும் மாறவில்லை . ” கண்ணீரோடு விதைப்பவர்கள் பெரு மகிழ்ச்சியோடு அறுவடை செய்வார்கள் ” ( 126-5 ) . நீர்ப்பாசனக் குழாய் பீய்ச்சும் தண்ணீர் போலவே ஜெபத்தில் வடியும் கண்ணீரும் எழுப்புதல் முளைவிடுவதற்கு ஏதுவாக தரிசு நிலங்களை மிருதுவாக்கும் . ஆனால் , ஐயகோ ! ‘ கண்ணீருக்குப்’ பதிலாய்க் ‘களிப்பையும்’ ‘பாரத்தை’ விட ‘பயணத்தை’யும் விரும்பும் தலைமுறையிலல்லலா நாம் வாழ்கிறோம்! இவர்கள் , ‘நெகிழ்ச்சியில் அழுவதைப்’ பார்க்கிலும் , ‘நிகழ்ச்சிகள் அமைப்பதில்’ மிக விருப்பமுடையவர்கள் . தேவனின் ‘பாதத்தைப் பிடித்துக் கதறுவதைவிட , மைக்கைப் பிடித்துப் பாடுவதையே’ விரும்புவர்; போராடுபவர்களாக அல்ல , போதகர்களாகவே இச்சிப்பர்; ‘பாடுகளைப்’ பார்க்கிலும் ‘பகட்டை’ விரும்புவர் . ‘ எதிர்ப்பாளராய்’ இல்லாமல் ‘எழுத்தாளராய்’ இருப்பதிலேயே திருப்தி கொள்வர் ( இவ்வளவு சுவாரஸ்யமாய் இடித்துரைப்பவர் லியோனார்ட் ரேவன்ஹில் ) . ‘ உம்மில் மகிழும்படி உமது மக்களை மறுபடியும் உயிர்ப்பிக்க மாட்டரோ ? ‘ என்ற சங்கிதக்காரனின் மன்றாட்டை ஒவ்வொரு நாளும் நேரம் ஒதுக்கிக் கண்ணீரோடு ஏறெடுத்தால் மட்டுமே,  இதயங்களை அசைக்கும் எழுப்புதல் வன்புயலாய் வானின்று இறங்கும் . இந்த உணர்ச்சிமிகு வேண்டுதலை நமக்கெனச் சொந்தப் படுத்திக்கொண்டால் , விண்ணுலக எழுப்புதல் மண்ணுலகைத் தாக்கும் !

  • எழுப்புதலின் ஊடகம்

 இந்தப் பகுதியில் பார்க்கிற இன்னொரு உண்மை: எசேக்கியேல் தேவ கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து , அவரது வார்த்தையை எலும்புகளிடத்தில் பேசும்போதுதான் அவைகள் உயிரடைந்தன ( 37 4.7 ) . உண்மையில் , எசேக்கியேல் யேகோவாவின் வார்த்தைகளைப் பாபிலோனின் கேபார் நதி ண்டையிலே தெலாபீபிலே தங்கியிருந்த தேவ பிள்ளைகளுக்குப் போதிப்பதற் காகவே தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்தவர் ( 1.1 ; 3:15 ) . அவர் மீண்டும் மீண்டும் அறிவித்த ஒரே செய்தி: “ மனந்திரும்பி வாழ்வடையுங்கள் ! ” ( 18:32 ) . தேவனின் மாறாத வார்த்தை- குறிப்பாய் , மனந்திரும்புதலின் செய்தி- உண்மையாய்ப் பிரசங்கிக்கப்படும்போது , அதைக் கேட்கிறவர்களுக்கு நிச்சயமாய் எழுப்புதலைக் கொண்டுவரும் ! இதுதான் எழுப்புதலைக் காண ஒரே வழி ! யோசியா ராஜாவின் காலத்தில் இதுதான் நடந்தது . கண்டெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கையின் புத்தகத்தை தன் மக்களுக்கு வாசித்துக் காண்பித்ததின் பலன்தான் , நியாயாதிபதிகளின் காலத்திலிருந்து அந் நாள் வரையிலும் எவரும் காணாத அளவில் , விமரிசையாய்க் கொண்டாடப்பட்ட பஸ்கா பண்டிகை ! ( 2 இரா 23.2.22 ) .

 1741 ஆம் ஆண்டு , ஜூலை மாதம் , 8 ஆம் தேதி , அமெரிக்காவிலுள்ள என்ஃபீல்ட் எனும் இடத்தில் உள்ள ஒரு சபையிலும் இதுதான் நடந்தது . அங்கு யோனத்தான் எட்வர்ட்ஸ் , “சினங்கொண்ட தேவனின் கரங்களில் பாவிகள்” எனும் தலைப்பில் பிரசங்கித்தார் . அவர் தனது செய்தியை , பிரபலமாகாத, ஆனால் , குலை நடுங்க வைக்கும் . “ஏற்ற காலத்தில் அவர்க்ளுடைய கால் தள்ளாடும் ( உபா 32.35 ) ” என்ற வேதவசனத்தில் ஆரம்பித்து , தமது தீய வழிகளிலேயே நிலைத்திருப்பார்களானால் , இஸ்ரவேலருக்கு நேரிடும் கொடுமையை இன்னதென்று விவரித்தார் . கர்த்தரின் பயங்கரம் அவரை நிறைக்க , எட்வர்ட்ஸ் பரிசுத்த கோபத்துடன் தேவ வார்த்தையைப் பிரசங்கித்தார் . 73 ஆம் சங்கீதத்தின் அடிப்படையில் , ‘ஒரே கணத்தில்’ அழிவுக்குள் தள்ளப்படும் அபாயத்தைப் பற்றிக் கூட்டத் தினரை எச்சரித்தார் ( வச 18.19 ) . நாகூமில் மறக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வசனத்தை எடுத்து , தேவனைப் ‘ பட்சிக்கும் அக்கினி ‘ யாக மக்கள் முன் காட்டினார் . மனந்திரும்பி கிறிஸ்துவை நம்பாதோர் யாவரும் ஏற்கனவே ஆக்கினைத்தீர்ப்புக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளனர் என யோவான் 3 : 18 இலிருந்து விளக்கினார் . ஆதி முதல் அந்தம் வரை முழுவதும் வேதத்தில் நங்கூரமிடப்பட்டிருந்த தன் செய்தியால் மக்களைக் கெட்டியாகப் பின்னிய அவர் தன் பிரசங்கத்தை சுட்டுப் பொசுக்கும் வேதவசனங்களிலேயே முடித்தார் . “உங்களில் அநேகர் மேல் இப்போதே தேவ கோபம் நிழலாடுகிறது . சோதோமிலிருந்து ஓடிப்போங்கள் . ‘ உன் ஜீவன் தப்ப ஓடிப் போ , பின்னிட்டுப் பாராதே; இந்தச் சமபூமியில் எங்கும் நில்லாதே; நீ அழியாதபடிக்கு மலைக்கு ஓடிப் போ ! ‘ ( ஆதி 19:17 ).” வீறுகொண்ட இந்த வேதப் பிரசங்கத்திற்குப் பலன் என்ன தெரியுமா ? எட்வர்ட்ஸின் சூறாவளிச் செய்தி முடிந்தவுடனே , மக்கள் மனம் நொறுங்கினர் . பாதாளத்தின் வாய் திறந்து அப்போதே விழுங்கப்பட்டுவிடுவோமோ என்ற பயத்தில் சிலர் ஆலயத்தின் தூண்களைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொண்டனர் . புதிய இங்கிலாந்தில் எழுப்புதல் அக்கினியை விசிறிக் கிளறி விட்டது இத்தகைய வேதத்தின் நேரடிச் செய்தி !

  • எழுப்புதலுக்கான காரணம்

   உலர்ந்த எலும்புகள் உயிரடைவதில் ஏன் தேவன் ஆர்வம் காட்டுகிறார்?  மிக எளிதான பதில் : “அவை கள் அவரைக் கர்த்தரென்று அறியும்படியாக!” (37:6,13). எழுப்புதலின் நோக்கமே தேவனுடைய மக்கள் அவரை அறிகிற அறிவில் வளரவேண்டுமென்பதுதான் . தேவனின் ஏக்கத்தைப் பாருங்கள் : “மாடு தன் எஜமானனையும் , கழுதை தன் ஆண்டவனின் முன்னணை யையும் அறியும் , இஸ்ரவேலோ அறிவில்லாமலும் , என் ஜனம் உணர்வில்லாமலும் இருக்கிறது” ( ஏசா 1 : 3 ) என்கிறார் . தேவனை அறிந்துகொள்வதையும் , புரிந்து கொள்வதையும் மனதார மறுத்துவிட்டபடியால் , இஸ்ரவேலர் பாலும் தேனும் ஓடும் தேசத்தைத் துறந்து எழுபது ஆண்டுகள் பாபிலோனிய அடிமைத்தனத்திற்குள் அல்லற்படவேண்டியதாயிற்று . “என் ஜனங்கள் அறிவில்லாமையினால் சிறைப்பட்டுப்போகிறார்கள் ( ஏசா 5:13 )” என்று தேவன் சொல்வதாக ஏசாயா எழுதிவைத்தார் . ஆகவேதான் , இப்போது பாபிலோனிய அடிமைத்தனத்தில் உழன்றுகொண்டிருக்கும் எண்ணிறந்தோரில் ஒருவரான எசேக்கியேலிடம் உலர்ந்த எலும்புகளாய் வாழும் இஸ்ரவேலர் தம்மை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறார் . நம் இதயத் தினுள்ளும் எழுப்புதல் அக்கினி கொழுந்துவிட்டு எரிகிறது என்பதற்கான அடையாளம் , தேவனை இன்னும் அதிகமாய் அறியும் தருணங்களை உள்ளம் வாஞ்சித்துத் துடிக்கும் . நடைமுறையில் , தேவனை அறிவதற்கான ஒரு வழி , அவசரமின்றி அமர்ந்திருந்து அவரது வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்வதே . ஏன் இவ்வாறு சொல்கிறேன் ? ‘அ றிவு ‘ என்ற வார்த்தையும் , ‘தேவனுடைய வேதம் ‘ என்ற வார்த்தையும் , ஒரே பொருளின் இரு வெளிப்பாடுகளாய் வேதத்தில் பயன் படுத்தப்படுகின்றன . எடுத்துக்காட்டாக , ” நீ ‘அறிவை’ வெறுத்தாய் , ஆகையால் நீ என் ஆசாரியனாயிராதபடிக்கு நானும் உன்னை வெறுத்துவிடுவேன்; நீ உன் ‘தேவனுடைய வேதத்தை’ மறந்தாய் , ஆகையால் நானும் உன் பிள்ளைகளை மறந்துவிடுவேன் ” ( ஓசி 4.6 ) என்ற ஓசியா தீர்க்கனின் வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள் . தொடர்கதைகள்,  கிரிக்கெட் , அரசியல் நோக்குகள் இவைகளைப் பார்ப்பதற்கென தொலைக் காட்சிப் பெட்டியின் முன் அமர நமக்கு கிடைக்கிற நேரம் , வாழ்நாளெல்லாம் தொடரும் ‘தேவனை அறிகிற’ முயற்சிக்குக் கிடைக்காமல் போய்விடுவதுதான் சோகமான உண்மை.  நாம் எவ்வளவாய்ப் பின்வாங்கிப் போனோம் ? நமது முன்னுரிமைப் பட்டியல் எப்படியாய் தாறுமாறாகிப்போய்விட்டது ? நமக்கு எழுப்புதல் எப்படியும் தேவை !

 5. எழுப்புதலின் இலக்கு

இந்தத் தரிசனத்தின் இறுதியில் என்ன நடந்தது என எசேக்கியேல் இவ்வாறு விவரிக்கின்றார்: “எனக்குக் கற்பிக்கப்பட்டபடி நான் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தேன்; அப்பொழுது ஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசிக்க,  அவர்கள் உயிரடைந்து , காலூன்றி , மகா பெரிய சேனையாய் நின்றார்கள்” (37:10 ) . உயிர்ப்பிக்க பட்ட கூட்டத்தை ‘பார்வையாளர்கள்’ எனச் சொல்லாமல் ‘மகா பெரிய சேனை’ என்று சொல்வது ஒரு சுவாரஸ்யமான வெளிப்பாடு ! தனது தலைவனுக்காய் முன்சென்று எதிரியின் கோட்டையைப் பிடிக்கத் தீவிரிக்காத ‘சேனை’ என்னத்திற்கு?  எசேக்கியேல் 37 : 10இன் செய்தி தெளிவாய்த் தெரிகிறது: ‘மற்றவர்களை உயிர்ப்பிக்கவே நாம் உயிர்ப்பிக்கப்படுகிறோம்.’ எழுப்புதல் அகில உலகையும் தழுவி , சர்வ தேசத்திலும் சபைக்கு வராதோர் , சந்திக்கப்படாதோர் மற்றும் சமுதாயப் புறக்கணிப்புக்குள்ளானோர் ஒவ்வொ வரையும் தொடவேண்டும் . எழுப்புதல் மழை இஸ்ரவேலருக்கு மட்டுமல்ல; மேட்டின் ‘சுற்றுப்புறத்தாருக்கும்தான் !’ ( 34:26 ) . இந்த எழுப்புதல் அத்தியாயாம் ‘ நான் இஸ்ரவேலைப் பரிசுத்தம்பண்ணுகிற கர்த்தர் என்று ஜாதிகள் அறிந்துகொள்வார்கள்’ என்கிற மிஷனரி வாக்குத்தத்தத்தோடு முடிவுறுவதைக் கவனியுங்கள் ( 37:28) . எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசி மனதளவில் ஒரு மிஷனரிதான் . பாபிலோனியச் சிறையிருப்பிலிருப்போர்,  அவர்களது தேவன் பூகோள எல்லைக்குள்  பூட்டி வைக்கப்படக்கூடியவரல்ல என்பதை அறிந்து கொள்ளவேண்டும் என எசேக்கியேல் விரும்பினார். எருசலேமில் அவர்களோடிருந்த அதே தேவன்தான் பாபிலோனின் கேபார் நதியண்டையிலும் இருக்கிறவர் !

   எழுப்புதல் அக்கினி பரவியே தீரும் ! நரிகளின் வால்களை பந்தத்தால் சிம்சோன் பற்றவைத்தபோது , அவைகள் அங்குமிங்கும் ஓடி பெலிஸ்தியரின் திராட்சைத் தோட்டங்களை நெருப்பால் நாசமாக்கின ( நியா 15 : 4,5 ) . இவ்வாறே நம் இருதயங்களிலும் எழுப்புதல் நெருப்பு பற்றிப் பிடிக்குமானால் , நாம் வாளாவிருப்போமோ ? இக்கோளத்தின் கடைசி மனிதனைக் கண்டுபிடிக்குமளவும் ஓடோடி , ஒவ்வொருவரையும் தேவனின் பண்ணைக்குள் கொண்டுவர துடிக்காமல் இருப்போமா ? தாவீதர சன் தனக்கு மீட்பின் மகிழ்ச்சியை ‘மீண்டும் தரும்படி’ ஏன் வேண்டினான் ? வெறுமனே குதித்து , குதூகலித்துக் கும்மாளமிட்டுக் கொண்டிருக்கவா ? அல்ல … பாதகருக்குத் தேவனது வழிகளை அறிவிக்கவே இந்தப் ‘புதுப்பித்தலை’ வேண்டினான் ( சங் 51.12,13 ) . அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் நூலை எழுப்புதலுக்கான கையேடு எனலாம் . இந்தப் புத்தகத்தில் , அப்போஸ்தலனாகிய யாக்கோபு , ஆமோஸின் புத்தகத்திலிருந்து ‘எவ்வாறு தேவன் அனுப்பும் எழுப்புதல் , தொலைந்தவர்களைத் தேடிப் பிடிக்கும்’ என விளக்குகிறார் . தேவன் , விழுந்துபோன தாவீதின் கூடாரத்தைத் ( பின்வாங்கிய சபையின் அடையாளம் ) திரும்பக் கட்டிப் புதுப்பிக்கும்போது , புறவினத்தார் உள்ளிட்ட பூச்சக்கரம் முழுதும் ” கர்த்தரைக் கண்டு கொள்வர் ” என எருசலேம் செயற்குழுக் கூடுகையில் தெளிவாக்கினார் ( ஆமோ 9 : 11,12 , அப் 15 : 16-18 ) . அப்போஸ்தலர் தாங்கள் ‘புத்துணர்வின் காலத்தை’ அனுபவித்ததாலேயே , பிறருக்கும் அதை அறிவிக்க முடிந்தது ! ( அப் 3:19 ) . ‘உயிர்ப்பிக்கப்பட்ட’ இவர்கள் கர்த்தரின் சமூகத்தில் ஆடிப்பாடியே காலம் கழித்து விட்டார்களா ? இல்லவே இல்லை . எருசலேம் ஆலயத்தின் வெளியிலும் , சமாரியாவிலும் , பூமியின் கடைசி யெல்லை வரையிலும் நற்செய்தி அறிவிக்கும்படி பரவினர் ( அப் 1 : 8 ) . இந்தப் பகுதியின் செய்தி தெளிவானது: ” நாம் புத்துயிர் அடைந்தவுடன் , நமது சொந்த இடத்திலும் , மாநிலத்தின் மற்ற இடங்களிலும் , பிற மாநிலங்களிலும் , இறுதியாக பூமியின் கடைமுனை மட்டும் நற்செய்தியறிவிக்க முன்செல்ல வேண்டும்”. தேவை நிறைந்த பிற மாநிலங்களில் உழைக்கும்படி பணி மாற்றம் பெற்றுச் செல்வதோ , வருமானம் நிறைந்த வேலையை உதறிவிட்டு மிஷனரி இயக்கமொன்றில் தியாகத்துடன் இணைவதோ , குழந்தைகளின் இரத்த நாளங்களில் மிஷனரிக் குருதியை ஏற்றுவதோ— ஏதோவொன்றை செய்யுங்கள் ! தேவன் கிருபையாய் உங்கள் இருதயங்களில் ஊற்றின எழுப்புதல் அக்கினியை எங்கும்  பரப்ப  இதுவே வழி !

எசேக்கியேலின் மற்ற தரிசனங்களுக்கான தேதி ( 1 : 2 ; 8 : 1 ; 40 : 1 ) தெரிவிக்கப்பட்டது போல மிகவும் அதிகமாய்ப் பேசப்படும் இந்த ‘உலர்ந்த எலும்புகள் உயிர் பெற்ற’ தரிசனத்துக்குத் தேதி தெரியாமல் போனது விசித்திரமான ஒன்று ! ஒருவேளை , தேவனின் ஞானத்தில் வேண்டுமென்றே இத்தரிசனம் தேதியின்றிப் போனதுக்குக் காரணம் , ” உன் காலத்தில் காணும் உலர்ந்த எலும்புகளும் உயிர்ப்பிக்கப்படும் ! ” என்று சொல்வதற்காகவோ … ? ஆம் , நான் அப்படித் தான் நினைக்கிறேன்!

(This article by Duke Jeyaraj was originally published in Blessing magazine years ago. Princy Erastus, our ministry’s volunteer, digitized it into Tamil. Duke is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Mission. This is a viewer supported Indian ministry. Find out more at

Stories from my life

When I Kissed The Face of Death After A Ministry Trip….

Duke Jeyaraj narrates an incident that took place in August 2011

While returning after a fruitful time of ministry in Nadiad (where I preached to 150 youth in a Methodist Church over 100 years old) in Gujarat to the Ahmedabad airport, I kissed the face of death. 

To catch a 6:10 AM flight, I was travelling in a Maruti 800 in a National Highway seated in the second row right behind the driver. The driver was going at about 80 kms per hour. The time was about 4:45 AM. With my eyes closed, I was praying and praising God for the bunch of young people who came forward and gave their lives (after the first message titled, Five Solemn Facts About Salvation from the book of Galatians), their bodies to Christ (after the second message that called for sexual purity after an practical Bible exposition) in the meetings, the day before. Suddenly, the car ran over a dug-up patch in the poorly lit High Way and uncontrollably swerved to the right, wobbled violently, even as the driver desperately tried to control the vehicle in vain, only to rammed into the road divider. I guess the axle of the car had broken after the car hit the dug-up patch. For a moment, this is how my thoughts went: “Lord, I am coming home!” As a preacher who often talks and writes about sudden death, being in a situation where I could have died suddenly was an unforgettable experience – my first experience of this sort. I was ready to die. But the Lord’s time for me had not come. The front two wheels of the car I was in were up on the road divider and the car was slanted at 45 degrees. If the car had crossed the road divider and rolled over to the other side, a speeding vehicle from the other side of the High Way could have hit us. If the car had stopped on the same side of the road without going up the Road Divider, vehicles coming from behind could have hit us.  But God prevented both from happening so graciously. Nothing happened to me, miraculously. Even my knees did not hit the front seat’s back! God protection upon me was so complete! You have been praying for me and the Lord according to sovereign plan and will protected me! I am grateful! The young man, the secretary of the Methodist Youth Fellowship of that part of Gujarat, who sat next to the driver had injuries to his leg. Nothing major, thankfully. The driver and the young missionary who sat next to me in the back seat, did not have any injury too. Within minutes of this happening, another car slowed down. The two young men in the car, helped us get our car which was now stuck on the road divider. They helped us start our car again before leaving. I thanked them profusely and gave them a Gospel tract. But the car we were in, did not run too long after that. So, I had to catch an auto to go to the Ahmedabad airport. I was late for my direct flight to Hyderabad by a few minutes and consequently missed it. But the organisers were very kind to organise another ticket for me to fly back to Hyderabad via Mumbai safely the same day. God is good!

Note: You can listen to the three messages I preached during this trip here: (message 1) (message 2)

message 3 is found below:

Tamil Articles of Duke Jeyaraj

மின்வலை மீன்கள்

Dr. டியூக் ஜெயராஜ்

மின்வலை: இணையம் (Internet).  இன்றைய உலகமே அதில் தான். இளைஞரின் சிந்தையை இறுகிப் பற்றி விட்டது. நாம் இன்றைக்கு ‘இணைய இளைஞர்’ தலைமுறையில் வாழ்கிறோம். கிறிஸ்துவைப்  பின்பற்றும் இளைஞராகிய நாம் இந்நிலையை எப்படி எதிர்கொள்கிறோம்? இக்காரியத்தைக் கண்டுகொள்ளாது ஒதுக்கி விடுகிறோமா? அல்லது, பித்துப்  பிடித்தது போல இதில் பிடிபட்டு விட்டோமா? பதில் யோசிக்கும் முன்,  இன்னொரு கேள்வி. இந்த ‘மின்வலை’ பற்றி வேதம் என்ன சொல்கிறது? “ அது மீன் வலையைப் பற்றித்தானே பேசியுள்ளது?” எனத் தலையைப்
பிய்த்துக் கொள்கிறீர்களா?! என் கட்டுரை இக்குழப்பம் பற்றியதுதான்.
1)       ஆர்ப்பாட்டமான விதத்தில் நம் உலகில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது இணையம்

 பத்து வருடங்களுக்கு முன்,  யாராவது ‘Mouse’ என்று சொன்னவுடன் எலியின் நாற்றம் எண்ணத்தில் நெடியடிக்கும். இப்போது அப்படி இல்லை. ‘Mouse’ என்றவுடன் கம்ப்யூட்டருக்குள் பயணம் செய்ய உதவும் கையடக்கக் கருவிதான் நினைவுக்கு வருகிறது.

   என் தலைமுறை இளைஞர் பற்பல இணைய முகவரி வைத்துக் கொண்டுள்ளனர். இணையர் தொடர்பு என்பது கைக்கடிகாரம் வைத்திருப்பது போல சாதாரணமாகி விட்டது. நத்தை வேகத்தில் நகரும் தாள்க் கடிதங்களை விட,  வித்தை வேகத்தில் விரையும் மின் கடிதங்களையே  இன்றைய வாலிபர் விரும்புவதில் வியப்பென்ன? ஆயிரம் மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள நண்பருக்கும் விரல் தட்டும் அதே நொடியில் செய்தி சென்று சேருகிறதே..  இதைவிட என்ன வேண்டும்?  இணையத் தொடர்புடைய இந்தியர் பெரும்பான்மையினராவது – கைகளில் காணும் செல்போன்களைகன கணக்கிட்டால் – வெகு தொலைவில் இல்லை. இணையத்தின் செயல்பாடு வியப்பளிக்கிறது. இணையதளத்தில் நீங்கள் போட்டு வைத்த செய்திகளை, வாஷிங்டனில் இருந்து வந்தவாசி வரை,  டோக்கியோவில் இருந்து டொம்புச்சேரி வரை, யாராயினும் ஒரேயொரு க்ளிக்கில் பார்த்துவிடலாம்.
2)       ஆழமாய்,  அளவில்லா தகவல்களை நமக்குத் தருகிறது இணையம்

 ‘நற்செய்தி யாதோரின் இறுதி முடிவு’ என்பதுதான் வேதாகமகக் கல்லூரியில் என் ஆராய்ச்சியின் தலைப்பு. நான் எப்படி ஆராய்ச்சி செய்தேன்,  தெரியுமா? இத்தலைப்பில் வேதத்தை ஆராய்ந்த பின்,  மின் வலையில் என் விரல் வைத்தேன். என்ற தேடும் களத் திற்குப் போனேன். ‘Unevangelised’ என்ற எழுத்துக்களைத் தட்டச்சினேன். அவ்வளவுதான்!…  ஒரு நொடியில்,  தொகுப்பு தொகுப்பாய்,  வேதாகமகக்  கல்லூரிகளின் பேராசிரியர்கள் மற்றும் பல்வேறு கருத்துக்களையுடைய பல கிறிஸ்தவத்தலைவர்களின் கட்டுரைகள் என் கண்முன் பட்டியலாய்  விரிந்தன. முதன் முதல் அனுபவம். முற்றுமாய் நம்ப இயலவில்லை. நம்ப முடியா அதிசயம் அது. எவரோ ஒருவர் எல்லாக் கிறிஸ்தவ நூலகங்களுள்ளும் நுழைந்து, ‘நற்செய்தி யாதோரை’ப் பற்றிய அனைத்துப் புத்தகங்களின் கருத்தையும் ஒன்று திரட்டி என் கையில் கொடுத்தது போல உணர்ந்தேன். என்ன அதிசயம்!…

   இணையத்தின் வருகையால்,  அலமாரி நிறையப் புத்தகங்களை அடுக்கி வைக்கும் அவசியம் ‘சிக்ஸர்’ பந்தென சிட்டாய் பறந்து விட்டது. ஆனால் எந்த இணையத்தளத்திலிருந்து அல்லது எந்த ஆசிரியரின் கட்டுரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது என்ற விபரமின்றி எத்தகவலையும் உங்கள் படைப்புகளில் இணைத்து விடுதல் கூடாது. குறிப்பாக, அஸைன்மென்ட் (ஆராய்ச்சிப் படைப்பு) சமர்ப்பிக்க வேண்டிய கடைசித் தருணத்தில் இச்சோதனை தாக்கும். இதில் தவறினால் அது பாவமின்றி  வேறொன்றுமில்லை. ‘எரேமியா’ நூலில், ஒருவரின் செய்தியை மற்றவர் திருடி ‘கடவுளே எனக்குத் தந்தார்’ எனக்கூறி உலகுக்கு அறிவித்த இறைவாக்கினைப்பற்றி எரிச்சலுற்ற கடவுளை அறிவோமே! (எரே 23:30, 31).
3)       அழகாய் நமக்கு நற்செய்தி வாய்ப்பளிக்கிறது,  இணையம்

 இணைய அரட்டை(Internet Chatting) இன்றைய இளம் இதயங்களை இறுகப் பற்றிக் கொண்டது. உங்கள் கம்ப்யூட்டரில் நீங்கள் எழுதும் ஒவ்வொரு செய்திக்கும், கேள்விக்கும் உடனடியாய்ப் பதில் அளிக்கும் வசதியை இணையம் பல்லாயிரம் மைல்கள் தள்ளி வாழும் நண்பர்க்கும், நாம் அறியாதோர்க்கும் அளித்துள்ளது.  உன் வாழ்வை உருமாற்றிய அந்த ஒருவரை-இயேசுவைப் பற்றி அவர்களுக்கு அறிவிக்க எத்தனை அற்புதமான வாய்ப்பு இது! இயேசுவின் வார்த்தை இளைஞர்க்குரியது; எடுத்துரைக்கத் தயங்காதே! இயேசு நமக்காகக் கல்வாரி வரையிலும் சிலுவையையே சுமக்கக் கூடுமானால், அவருக்காக நாம் கம்ப்யூட்டர் வரை சென்று இந்த ‘மவுஸை’த் தொடமுடியாதா? நற்செய்தியின் இன்றைய வடிவங்களை வசமாக்கி,  இணையப் பிரியர் எண்ணற்றோர்க்கு ஒரே ‘க்ளிக்’கில் அனுப்புங்கள். நான் செய்தது தான்.பவுல் இன்று வாழ்வாரானால் நிச்சயமாய் இணையம் அவருக்கு இனிய கருவியாகியிருக்கும்.காரணம்,  அவரே சொன்னாரே ‘எப்படியேனும் ஒரு சிலரையாவது மீட்க,  எல்லார்க்கும் எல்லாம் ஆனேன்’(1 கொரி 9:22).  இந்த மனபாங்கே நமக்குத் தேவையான எல்லாமும்!

   முன் பின் அறியாதவரோடு ‘இணைய அரட்டை’ யடிக்கையில் கவனமாய் இருங்கள். சில நங்கையர் முகம் தெரியாத ‘இணைய அரட்டை’ நண்பரோடு காதலில் – உண்மையாய், உறுதியாய், உத்மத்தம் பிடித்தாற் போல – விழுந்து விடுவர்; பின்புதான் தெரிய வரும், இவர்களின் இதயம் கவர்ந்தவன் 80 வயது இளம் ரோமியோ என்று! இப்படிப்பட்ட மன முறிவைக் கொணர்வது,  மடமையன்றி வேறென்ன? ‘கடவுளற்ற அரட்டைகளில்’ சிக்கிக் கொள்ள வேண்டாம். இருமுறை பவுல் இதுகுறித்து இளம் தீமோத்தேயுவை எச்சரித்துள்ளார் – 1 தீமோ 6:20/ 2 தீமோ 2:16
4)       அருவருப்பாய் இளைஞரின் ஒழுங்குணர்வைச் சீரழிக்கிறது,  இணையம்
விசுவாசிகள் உள்ளிட்ட அநேக இளைஞரை இணையம் தனது Pornography (காமத்தைத் தூண்டும் படங்கள்) வலையில் சிக்க வைத்துவிட்டது. அநேகத்  தளங்களில், அருவருப்பான படங்கள் அங்கங்கே சிதறிக் கிடக்கும்.

   விஷ வலைகளை உதறி உடனே வெளியேறு. நிர்வாணம் ஒரு பிரச்சனையே இல்லை என்பாயானால், கடவுள் மனிதர்க்கு ஆடை அளிக்க வேண்டிய அவசியம் யாது என யோசித்துப் பார்(ஆதி 3:21).  தென் தமிழகத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட இனப் பெண்கள் சரியான மேலாடையின்றி இருந்ததைக் கண்ட ஆங்கிலேய மிஷனரிகள்,  ஒரு சமூகப் புரட்சியே  ஆரம்பித்து அந்த அநாகரீகத்தை அநேக ஆண்டுகட்கு முன்னர் முடிவுக்குக்  கொணர்ந்தனர். அவர்களுக்குத் தலை வணங்குகிறேன்.இத்தகைய அசிங்கத்  தளத்திற்குள் செல்லும் வேளையில் கடவுளின் வார்த்தையை மீறுவது மட்டுமன்றி உனக்கே அதிக தீங்கிழைத்துக் கொள்கிறாய். மெல்ல மெல்ல ஆனால் நிச்சயமாகவே பெண்களை மரியாதையோடு உறவாட வேண்டிய இணைப்படைப்புக்களாய் எண்ணாமல், இன்பம் தரும் இயந்திரங்களாகவே நடத்த ஆரம்பித்து விடுவாய்.கடவுளின் திட்டப்படி,  திருமணத்திற்குப் பிறகு நீ பெறவேண்டிய பரவச உணர்வை எல்லாம் இந்த அருவருப்புத் தளங்கள் அழித்துவிடும்(நீதி 5:18-19).

   அதுமட்டுமல்ல, இப்பழக்கத்தால் இத்தளங்களின் தயாரிப்பில் ஈடுபடும் தரங்கெட்டோரின் பேராசைகளுக்கும் தீனி போடுகிறீர்கள். “இப்பழக்கத்தினால் எனக்குள் ஊடுருவியுள்ள வெட்கமும், குற்றவுணர்வும் என் உணர்வுகளைக் கொன்று விட்டன. தனிமையில், எல்லாராலும் தள்ளப்பட்ட, ஒதுக்கப்பட்ட உணர்வோடு போராடிக் காயமுற்றேன். என்னைக்  கொல்லும் வலி அது. நான் எல்லாம் இழந்து இப்படி நிற்க, இத்தளத்  தயாரிப்பாளர்கள் கோடிகோடியாய்ச் சம்பாதிப்பது கண்டு என் உள்ளம் கோபத்தில் கொதிக்கிறது” என்ற இத்தகையத் தளத்தின் அடிமையாகிப் போன ஒரு இதயத்தின் உண்மைக் குமுறல் இது.

   “கொஞ்சம் பார்ப்பதால் ஒன்றும் குடிமுழுகிப் போய்விடாது” என்பதுவே பிசாசு சொல்லும் பெரிய பொய்யாய் இருக்கும். “கொஞ்சம்” போதாது என்று சீக்கிரமே உணர்ந்திடுவாய். நேற்றைக்குப் போதுமானது என்று எண்ணிய காட்சியை இன்றைக்குப் “போரடிக்கிறது” என்று ஆகிவிடும். இன்னும் இன்னும் என்று இறுதியே இல்லாமல் இறங்கி விடுவாய். “எதைத்தேடி பாவத்திற்குள் இறங்குகிறாயோ அதை இறுதி வரைக் கண்டுபிடிக்கவே மாட்டாய்” என்று நேர்த்தியாய் ஒருவர் சொன்னார்.

   இந்த அருவருப்பின்பால் உனக்கு இருக்கும் அடிமைத்தனத்தை ‘உங்கள் பாவங்கள் செந்தூரம் போல் இருந்தாலும் உறைந்த பனி போல வெண்மையாகும்’(ஏசா 1:18).  மின்வலைத் தொடர்புக்குப் போகும் போது ‘கடவுளின் தொடர்போடு’ செல். ‘கடவுளோடு தொடர்பா? எப்படி?’ என நீ வியக்கலாம். விவரிக்கிறேன்; தேவனின் வார்த்தைகள் அடங்கிய வேதப்  புத்தகமே, அவரோடு நம்மை இணைக்கும் இணைத்தளம். இணைய மையத்துக்குள் நான் நுழையும் போது என் வாயில் வரும் ஒரு வேதவசனம்: “தாவீதின் இச்செயலோ ஆண்டவருக்கு மன வருத்தம் அளித்தது”(2 சாமு 11:27).  “தீங்கான காரியத்தை என் கண்முன் வைக்க மாட்டேன்”(சங் 101:3) என்ற தாவீதின்- பத்சேபாள் நிகழ்ச்சிக்குப் பின்னர் அவன் எழுதியது- வார்த்தைகளெல்லாம் உன் சபலங்களைச் சாம்பலாக்கும் சத்திய அக்கினி- இவைகளைச் சொல்லிப் பார். பிசாசு உன்னை எந்த மின் வலையிலும் சிக்க வைக்க முடியாது.

   இன்னும் இதில் வழுக்குவாய் எனில், உனது பலரில் ஒரு நண்பரைத் தேர்ந்தெடுத்து மனம் விட்டுப் பேசு. உணர்ச்சிவசப்படாது “சமீபத்தில் ஏதேனும் அந்தச் சாக்கடையைப் பார்த்தாயா?” என உன்னைக் கேட்கும் உரிமையை அவருக்குக் கொடு. இரகசியமெனும் இருள் தான் இத்தகைய பாவங்களின் செழிப்பு நிலம். ‘இத்தளங்களை நீ பார்ப்பது யாருக்குத் தெரியும்?’ என சாத்தான் உன்னைத் தைரியப்படுத்துவான். அது பச்சைப் பொய்.தேவன் அறிவாரே! ‘அவரது கண்ணுக்கு அனைத்தும் வெளிப்படையாகவும் திறந்தவையாகவும் உள்ளன’ (எபி 4:13) என்றன்றோ  இறைவாக்கு உரைக்கிறது!
5)      அற்புதமாய்ப்  பயன்பட,  சுயக்கட்டுப்பாட்டை வேண்டுகிறது,   இணையம்

 எதிலும், அதிகம் என்பது ஆபத்தானதே, எவ்வளவு இனிமையாய்த்  தோன்றிடினும்! கடவுளுக்குப் பயப்படுபவன் இவைகள் (இப்படிப்பட்ட ‘மிகை’கள்) எல்லாவற்றினின்றும் காக்கப்படுவான் (7:8) என்று பிரசங்கி சொல்கிறான்.

  மணிக்கணக்காய் இணையத்தில் திளைத்த பின்னும், நாட்டிற்காகப் பரிந்து பேசும் சில கணங்களுக்குப் பின்னர் கிடைக்கும் நிறைவு, கிடைக்காமல் போவது விநோதமாக இல்லையா! மின்வலை நமக்கு வரமே; ஆனால், வரைவின்றி அறிவின்றி திளைத்தால் அதுவே சாபமாகும். பொதுவாக,  இணையம் நமக்கு அனுகூலமே. போதையாகிப் போனால், அதுவே நமக்கு அலங்கோலமும் ஆகும். எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதைப் பொறுத்தே எல்லாம். மட்டாய்ப் பயன்படுத்தினால், கடவுளுக்கேற்ற கருவி ஆகும். ‘அளவோடு நில்’ இதுவே உன் இணைய நேர இலட்சிய வார்த்தை ஆகட்டும். கேள்வி எளியது தான்; “வலையிருப்பது உன் கையிலா ? அல்லது , நீயிருப்பது வலைக்குள்ளா?” இந்த மின்வலை உலகிலும் , பவுலோடு இணைந்து நாம் சொல்ல வேண்டும் ; “எதையும் செய்ய எனக்கு உரிமையுண்டு என்பது உண்மைதான். ஆனால் எதற்கும் நான் அடிமையாக மாட்டேன் ” (‘கொரி 6:12 ) முட்டுகிற மாட்டைக் கட்டி வைக்க வேண்டும் என்பது மோசேக்குக் கடவுள் கொடுத்த 613 விதிகளில் ஒன்று ( யாத் . 21:36 ). இதனை ஆவிக்குரிய சிந்தனையாக எடுத்துக் கொண்டால் , பாவச்சிந்தனைகளும் , இச்சையிழுப்புகளும் நிறைந்த நமக்கே நாம் காவலிட்டுக் கொள்ளும் அவசியம் என உணரலாம் .

   மவுஸைத் தொடும் முன்னர் மனதுக்குள் கொண்டு வர வேண்டிய சில கட்டுப்பாடுகள் என்ன ? மின் – அஞ்சல் பார்ப்பதைக் குறைத்துக் கொள் . அவ்வப்போது பார்த்துதான் ஆக வேண்டும் என்ற பதட்டத்துக்கு விட்டுக் கொடுக்காதே . முழுவதும்  மூடப்பட்ட, இருளான இரகசிய இணைய மையங்களுக்குப் ( Internet Centre ) போவதை விடச் சற்று வெளிப்படையாயிருக்கிற – அத்தனை இரகசியமாயில்லாத மையங்களுக்குச் செல்வதைப் பழக்கப்படுத்திக் கொள்.இதனால், அசிங்கத் தளங்களைப் பார்க்கும் ஆர்வம் மெள்ள மெள்ளச் செத்துப் போகும் . எதைப்பார்க்க வேண்டுமென்று நன்றாய்த் திட்டமிட்டு , அதன் பின்னரே இணைய மையத்தில் கால் வை . சிறிய குறிப்பேட்டில் நீ பார்க்க அவசியமான தளங்களின் பெயர்களைக் குறித்து வைத்துக் கொள் அதைத்தவிர வேறெங்கும் அலையாதே. “பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து , பத்திரமாயப் பயணம் செய்.வழி விலகாதே ; தீமையைப் பின்பற்றாது உன் கால்களைக் காத்துக் கொள் ” என்பதே நீதிமொழியாளன் நமக்குத் தரும் நற்சிந்தனை . நோக்கமின்றி மின் வலைக்குள் சஞ்சரிப்பதுவே , விலக்கப்பட்டவைகளை விரும்பித் தேடும் செயலுக்கு அருகில் வந்து விட்டதற்கான அபாய அடையாளமே .

“இளைஞனே உன் இளமையிலே மகிழ்ச்சியாய் இரு ; உன் வாலிப நாட்களில் உன் இதயம் மகிழட்டும் ; உன் மனமும் கண்களும் போன வழியே நட . ஆனால் இந்த எல்லாக் காரியத்திலும் கனக்குச் சொல்லக் கடவுள் உன்னை நீதியாசனத்தின் முன் நிறுத்துவாரென்பதை மறவாதே”(பிர .11 : 9 ) என்ற பிரசங்கியின் புகழ் பெற்ற வார்த்தைகள் , இந்த ‘இடுக்கமான பாதையில் இயேசுவோடு இளைஞர்’ கட்டுரைக்குச் சரியான முத்தாய்ப்பு . இன்னும் சுருக்கமாய்: “இணையத்துக்கு இயேசுவோடு செல். அவர் செல்லும் வரை நீயும் செல் . அவர் நிற்கும் கணத்தில் நீயும் நின்று விடு”
Rev.Dr.டியூக் ஜெயராஜ், இக்கட்டுரையின் ஆசிரியர் – பயிற்சி பெற்ற வேளாண்மை பொறியாளர்(B.Tech from SHIATS, Allahabad,India) ஆவார். தன் படிப்பிற்கேற்ற வேலையைத் தொடராவிடினும், தனக்கு கிடைக்கும் ஓய்வு நேரங்களில் தனது வீட்டு பால்கனியில் சிறு செடிகளை வளர்ப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவர். அவர் ஒரு கிரிக்கெட் வர்ணனையாளராக இருந்திருக்க கூடும். ஆனால் அதைவிட இக்கால தலைமுறையினருக்கு வேதத்தின் உண்மைகளை கிரிக்கெட்-ன் சுவாரசியமான நிகழ்வுகள் மற்றும் சமகால சம்பவங்கள் மூலம் எடுத்துரைப்பதையே தெரிந்து கொண்டார். ஆண்டவரின் அழைப்பு அவரை உந்தித்தள்ளியதால், அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து, “Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission (G4 Mission)” என்னும் ஊழியத்தை ஆரம்பித்தார். இதற்கு முன்பாக ஒரு சர்வதேச வங்கியின் வாடிக்கையாளர் சேவை அதிகாரி/இளைஞர் போதகர்/வேதாகமக் கல்லூரி விரிவுரையாளர்/மிஷனரி/இளைஞர் பத்திரிகை ஆசிரியர் – இப்படி பல பணிகளை ஆற்றியவர். G4 Mission – ஒரு திருச்சபை அல்ல. மாறாக இது எல்லா கிறிஸ்தவப் பிரிவினருக்குமான ஊழியம் ஆகும். 2008ம் ஆண்டு முதல், இவ்வூழியத்தில் டியூக் முழுநேர போதகராக பணியாற்றி,தான் Southern  Asia Bible College, Bangalore-ல் இருந்து பெற்ற முறையான இறையியல் பயிற்சியை(M.Div & Doctor of Ministry) உபயோகப்படுத்துகிறார்.
Dale(16) & Datasha(12),  Duke யை தந்தை எனவும், Evangeline கணவராகவும் அழைக்கின்றனர். தன் குடும்பத்துடன் Hyderabad, India-வில் வசிக்கின்றார். டியூக் தனக்கு வரும் ஊழிய அழைப்புகளை ஏற்று, பல்வேறு நாடுகளில் ஊழியத்தை செய்துவருகிறார்(பங்களாதேஷ், சிங்கப்பூர், ஜெர்மனி, நேபால், ஐக்கிய அரபு நாடுகள்). இவைகளைக் கேட்டபின், உங்கள் ஆர்வம் தூண்டப்படுமாயின், நீங்கள் கீழ்காணும் இணையத்தள முகவரிகளை அணுகலாம்.இவரின் உரைகளை படிக்க),ஆடியோ செய்திகளைக் கேட்க), (வீடியோ-க்களுக்கு).
Duke’s தமிழ் வேதாகம வளங்களைக் காண-

Note: This article was written in 1998, when people used to go Internet Cafes to use the internet.
Romance In Marriage - Keeping It Alive

Tuesday of Wedding Anniversary Celebration Week!

Duke Jeyaraj for Evan Duke – two posters created on the Tuesday of the Wedding Anniversary Celebration Week!

Frank Counsels for Google Generation



Duke Jeyaraj’s answer to a girl who asked this question

At the end of the day, one must understand this: according to I Cor. 7:39 – you can marry ANYONE but only in the Lord. So, ‘finding God’s will’ for marriage is a bit over-rated when God has already told you to marry ANY believer of YOUR CHOICE. Yes, we must seek God before finalizing life partner. Jesus prayed through the night before choosing 12 disciples (Luke 6:12-13). In your case – what disturbs me is this: perhaps your confidence it was God’s Will to marry that boy made you move with that boy closely and secretly (without parents knowledge). This is wrong and sinful (Sorry – But I will be frank here for your own good). Ezek. 23, Gen. 26, Prov. 7 – these passages talk about the sinfulness of physical intimacy before marriage. Watch these videos where I talk about this in biblical light, without beating around the bush: / / / /

Can anything good come out of this sad situation you are in? Yes! As we read in Hosea 2 (read the full chapter), we see that God puts ‘hedges’/’blocks’, at times, when we chase things displeasing to him (Hos. 2:6). So, in this case, it is quite possible, the Lord, out of love for you, put a block by allowing the boy’s heart to harden and say ‘no’ to you! Why? God sees the end from the beginning (Isa. 46:10). He knows the turmoils you could go through if you had gone ahead and married this boy. So, God allowed the boy’s heart to harden the same way Pharaoh’s heart was hardened (Ex. 9:12). Now, having understood this, you should move on. Ask the Lord sorry: for maintaining secrecy about this from your parents, for the physical intimacy before marriage. The blood of Jesus will cleanse (Isa. 1:18 – scarlet sins, unprintable sins will be washed white). God justifies (Romans 3:26; 4:5; 8:33). It means in his eyes, when you come in repentance and faith, you are just-as-if-you-have-never-sinned. And you must move on with life. God is able to bring another boy who would love you and marry you, just the way you are (no matter what your past is). God is able to bring into your life a boy who will have the words of Phil. 3:13 in his mouth: But one thing I do: “Forgetting what is behind and straining toward what is ahead…” By the way, you should not broadcast your past, as if it was the Goodnews of the Gospel! Only the Goodnew is worth broadcasting – not your sinful, colorful past. If a boy asks a point-blank question about your past, he is not marriage-material! He is not worth marrying!

(Duke Jeyaraj, is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Mission. Duke has written a hard-hitting book on the topics which this question embraces – sex, love, marriage, romance, porn, etc (50 such topics) called STRAIGHT TALK (edition 2020). Find that book on Amazon. Find out more about Duke’s reader-supported ministry at You may choose to write to Duke via or via WhatsApp at 91-8886040605).

annual ministry reports


Duke Jeyaraj / Annual Report of G4 Mission 2013

Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission (G4 Mission) is an independent ministry founded by Duke Jeyaraj to bless present-day people. It is supported by Indians who have been blessed by the writings and preaching-teaching ministry of Duke Jeyaraj.
We at G4 Mission, wish you a very happy New Year 2014. We praise God for the wonderful way he has led us in 2013. 

It was a year of SPIRITUAL BLESSING: My wife and I had intense times of intercession through the year. During May and in November we had specially good week-long times of intercession. God taught us from His Word. We were part of the RZIM National Conference where we learn encouraging, edifying and enlightening truths from Dr. Ravi Zacharias and his speaking team during Sept 2013. While driving our car during 2013, we listened to Uncle R. Stanley’s message, Arrows of Discouragement, which was a blessing. We have been blessed by the preaching of our local pastor, Sis. Arlene Stubbs. Her  series from the book of Hebrews enabled us to learn fresh lessons.

It was a year of MATERIAL BLESSINGS. In 2013, the Lord graciously added very useful things. We don’t do ministry to get things. But things are useful to do the ministry in a more efficient way. We were blessed with a Yellow Vespa Scooter in April 2013. We were blessed with a Benq GP 10 projector this year. As the icing in the God-given cake, we were blessed with a 20 20 Dell All-in-One Personal Computer this December. All the three gifts were given by Indians friends of our little work for the Lord. Three Indians made a single offering/donation/bank transfer for us to be able to buy these. “This is the Lord’s doing and its marvelous in our eyes!”

It was a year of FINANCIAL BLESSINGS. God moved the hearts of Indian folks of our ministry and as a result they made that online transfer, sent that money order, sent money through Western Union, etc, to us, this year. And as a result, every ministry is paid and all our needs were taken care of. We had offerings sent to us from those living Tinsukia to those in Tirunelveli! There were those who sent Rs.200 Rupees, those who sent Rs.2000 rupees and those who sent Rs.20,000 Rupees, this year! And for each of those sacrificial givers we praise God! Even those in full-time ministry were moved by the Spirit to send us an offering this year! Like we always do, we too have given more than a tithe of what we received to ministries we believe the Lord lead us to support, this year.  It was a year of MINISTERIAL BLESSINGS. Because I am in the final phase of working of my Doctor of Ministry project, I did not take up too many preaching assignments this year. Every month of this year, we were able to have a Bible Study for a small group of Google Genners at our home. These message were audio and video recorded and made available in (audio) and in (video) for a larger audience. Duke summarized the message of the books of 2nd Peter, John, I John, 2 John, 3 John, Jude and Revelation this year. Each time he used the name of the relevant Bible book as a summary for its message. Duke taught on Sexual Ethics, Fasting, Discipleship and Starting Small Group Fellowship, Intercession, etc, as well to small groups of Youtube Youth, this year. From June 2013, we have had the FOUNTAIN OF TEARS AGAINST MOUNTAIN OF FEARS fasting prayer every month to encourage the Facebook Folks to seek God’s face. It was  a blessing to intercede for the lost, the leaders and nations before praying for personal needs amidst us. Duke and Evan ministered in a camp for corporates in Bangalore, this year. Duke encouraged the believers of a large AG church during their lent season fasting prayer with two messages, this year. Duke spoke in the Sunday Services in towns as diverse as Trichy, Kolkata, New Delhi and Chennai this year. One of his most-remembered messages was from the Bible character of Uriah. He used this character to call the church believers to become faithful soldiers for Jesus. Duke even addressed the married women of a leading church telling them ways from the Bible as to how to understand typical men better, this year. Both Duke and Evan were involved in direct counselling, internet counselling and phone counselling this year. Marriages broken-down, questions about porn-watching, masturbation, sex, relationsihips, life partner choice, etc were answered, biblically and frankly with compassion. Young people were constantly told what they should hear, not what they wanted to hear. Duke’s writing ministry continued this year. Through Facebook updates (, through blog posts (, through continued to wrap Bible Truth around contemporary events Jesus style, even this year. We continued to publish our magazine that does that, The Days of Your Youth, this year as well. Not only that. We printed two of our Gospel tracts for the Google Generation this year. The Bubbly tract and the Dhoni tract were given in 10 different locations during 10 different months by G4 Mission volunteers (including Duke) this year. A fellowship in Singapore ordered 300 copies of the Bubbly tract this year. A medical college student fellowship ordered 1000 copies of the Bubbly tract this year. This year Duke made fully online his two books – Straight Talk & Good News for the Google Generation – in his scribd account – We continued to distribute our two books. Eight copies of our twin books were ordered by students of Angola origin in the month of December 2013. A young woman living in Jharkhand wrote to us saying, “I have already both your books. When are going to write your next book?” Plans are on the anvil for two more books of Duke. God is blessing our ministry. Our children pray everyday, “Oh God of Isreal, please bless me, expand our borders, let your hand be with me and keep me from evil!” God is answering this prayer.

In the ministry of Grabbing the Google Generation from going to Gehenna, Duke Jeyaraj +91-8886040605 (Whats App Number)
Football Magic Moments Wrapped Bible Devos


Duke Jeyaraj

Lionel Messi scored in the 91st minute – in stoppage time – to earn Argentina their World Cup 2014 group game win over Iran. Our God can intervene in our life in the 91st minute – between the neck and the knife as he did to save the life of tied-on-the-altar Isaac from the sword of Abraham – and do a miracle for us. So, let’s not lose hope!

Bible truth from the Argentina-Switzerland last 16 World Cup 2014 game

Towards the end of the second half of extra-time in the Argentina-Switzerland last 16 knockout game in the World Cup 2014, agressive-till-that-point Switzerland looked like waiting for the penalty shootout. They weren’t exactly looking to win. And Argentina wasted no time in pouncing upon the surprising Swiss slow-down and went on to punish them led by the magical Lionel Messi who usurped the ball from the Swiss defense, gave it a few deft touches like only he can before passing the ball to compatriot Angel Di Maria who scored for Argentina to make it 1-0 in the 118th minute – with just 90 seconds of regulation time left. As one observer put it, “Switzerland were supposed to keep the ball near the Argentine goal as the game inched towards the penalty shootout. Instead they were passing the ball around near their goal and this lead to their downfall.” When King David did not attack but chose to ‘stay back’ when he fell into temptation (2 Sam. 11:1). He was supposed to be busy leading his country in a war. But he chose to stay back in the palace and sleep till late afternoon when he committed adultery with Bathsheba. ‘Resting’ David became ‘rusting’ David. Laziness is an open invitation for the Devil to tempt you! Being an attacking Christian – which practically means that you don’t miss any opportunity to witness, you race for those weekend outreaches, you dash when you get a chance share your testimony, etc – is a great safeguard against temptation.


“He returned to the pitch with the Golden Ball trophy of the FIFA World Cup 2014 dangling limply by his side, as if waiting to be dispatched in the first dustbin he could find.” So wrote Dominic Fifield of The Gaurdian about Lionel Messi. Messi could have thrown away his golden ball, if that could be exchanged for a World Cup Winner medal. For him, winning the World Cup with Argentina was more important than winning the Golden Ball. Apostle Paul, in the same vein said he would trash all his qualifications in the trash can if that would help him to know Christ (Phil 3:8). We could give up anything – family ties, property, wealth, just anything, in order to know Christ! When it came to the golden ball or the World Cup medal, Messi preferred the World Cup medal. When we have to choose between the world and all that it offers and knowing Christ, we must choose knowing Christ.


The Champions League Final 2015 is the first club football game I watched “live” in full. My following of football is limited to the World Cups. Having realized the Google Genners I minister to go gaga over club football, I decided to watch the annual climax match of all club football – The Champions League Final.

Mark Doyle wrote these lines – lines I enjoyed reading – for Goal website after Barcelona lifted the Champions League Trophy for 2015 by defeating Juventus 3-1 in Berlin on 6 June 2015:

“True, Messi did not score, but his contributions were once again crucial. Indeed, he was involved in all of Barca’s goals in their 3-1 win. It was his pass which picked out Jordi Alba on the left-hand side in the lead-up to Ivan Rakitic’s wonderfully worked opener, a perfect example of the playmaking responsibilities which he has embraced so wholeheartedly for the good of both Barcelona and Argentina. Messi is a fantastic individual but he’s also a great team player. As evidenced by the way in which he handed over a penalty to Neymar in the Liga rout at Cordoba. Messi was on a hat-trick and fighting for the Pichichi with Cristiano Ronaldo but Neymar had yet to net. Consequently, Messi selflessly stepped aside. But it is Messi who lifts Barcelona when they are down. Indeed, they were being bossed in Berlin for 10 minutes after Alvaro Morata’s equaliser but then Messi intervened, charging forward towards the Bianconeri defence before deftly side-stepping Andrea Barzagli and then unleashing a low drive that Gianluigi Buffon could only parry into the path of Suarez.”

Lionel Messi, the best footballer in the planet arguably can do it alone. But he won’t. He loves to play for the benefit of the team(s) he plays for. It’s so eloquently mentioned above.

Lionel Messi inspires us believers to team up with other believers to build God’s Kingdom. “Two are better than one. If one falls down, the other will pick him up….but pity the man who falls down and has none to pick him up…” (Eccl 4:9-10).

In the Bible we see teams of people joining together to build God’s Kingdom. Moses needed a Joshua to hold his hands high while in intercession for his nation in battle and Joshua did not shy away from that not-so-glamourous team task. Nehemiah the political leader he joined with the religious teacher Ezra to build God’s Kingdom.

If there was anyone who could have done it all alone it was God-in-flesh, Jesus. But he chose to build God’s Kingdom with the twelve.

In Paul’s ministry team there were atleast 60 different names. This we discover when we read his multiple letters in the New Testament.

Are you part of a team to build God’s Kingdom? I am (however imperfectly). If I have to go on Facebook to make a point that would make a soundly biblical point my friend has already made, I will do it! If I have to interpret the message of a much-much-more-famous Tamil preacher whose ministry I believe in, into English, I will do it! If I have to stand in the kitchen and help my wife in cooking by atleast getting her the appropriate vessels or stuff from the kitchen, I will do it!

There may be a biblically sound missionary organization that has attracted youth who are ready to go and be a missionary to a needy area without the Gospel. Will you “team” up with that organization by financially supporting it? Oh, you can team up to build God’s kingdom in so many ways!

What about you? Are you a team person? You must be one!

Writing about Lionel Messi, the BBC notes, “He continued to try for a way through against Iceland with 11 attempted shots, the most he’s ever tried in a World Cup game, but was left frustrated.” Argentina Vs Iceland. Russia World Cup 2018. Messi was not a sluggard, someone who did not try. The Bible says, “The soul of the sluggard craves and gets nothing, while the soul of the diligent is richly supplied” (Prov. 13:4). We must try. We must try without giving up. We may not win everyone for Christ, but we must honestly try to share the Gospel and leave the results with God. We are not called to “Christianize”, but to “evangelize”.

(These are various devotions that Duke Jeyaraj wrote at various times. Bible Truth starting with football games featuring Lionel Messi is the common thread in this post. Duke is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission, the G4 Mission. This is a reader supported Indian ministry. Find out more at

Bible on Contemporary Issues Bible Truth Around Contemporary Events

A New Zealand Government Awareness Ad For Parents On Porn-Watching Kids And A New Reason To Say “No” To Porn-Watching From The Bible / Duke Jeyaraj

Duke Jeyaraj

The Guardian newspaper talks about an awareness ad – gone viral – which the New Zealand Government’s Department of Internal Affairs released about kids watching porn and the parents not being aware of the same:

 “It’s a scene out of every parent’s – and teenager’s – worst nightmare: two adult-film actors turn up naked at the front door, to tell a stunned mother: “Hiya … your son’s been watching us online”… In the latest video for the Keep It Real Online series, actors pretending to be porn stars tell a woman played by comedian Justine Smith that her son has been watching their clips “on his laptop, iPad, Playstation, his phone, your phone, Smart TV projector” (Charlette Graham MaLay’s words posted on 15 June 2020).

The concept of this ad – where porn stars where who were only watched online actually walk into the porn-watcher’s home – gives us one strong Bible reason we must say ‘no’ to porn.

Some say, “I am watching porn to learn sex technique which I will use only inside marriage.”


If this were true it would be okay to invite porn stars into your bedroom after your marriage, warm up with them and roll over to have sex with your wife.

But this very thought is so nauseating, correct? (The mother in this featured ad is super-horrified to see the porn stars standing outside her door!).

But that’s what we do when we watch porn – it is as if we are really having sex with those porn stars, for Jesus equated lustful look with actual adultery in the Bible (Matt. 5:28). Yes, Jesus did that when he said: ‘But I say to you that whoever looks at a woman to lust for her has already committed adultery with her in his heart’ (Matt. 5:28, NKJV).

The female porn performer in the above-mentioned ad says: “We only perform for adults”? So, is porn-watching not okay for kids but okay for adults. Absolutely not!

Apart from this passage there are other Bible passages which teach us porn-watching is sin for EVERYONE (adults included):

Leviticus 18 which has this message when we read it in the literal versions like NKJV/ESV/NASB: a woman’s nakedness belongs to the eyes of her husband alone; a man’s nakedness belongs to the eyes of his wife alone!

Luke 8:27 which tells us that we have opened the door for the devil in our life when we expose our nudity to public (and when we watch non-spousal nudity).

2 Samuel 11:1-2,27 which tells us that watching ‘live’ porn – a woman bathing for example as King David did – or another other kind of porn ‘displeases’ the Lord.

So, let us say ‘no’ to porn watching!

Falling in love with Jesus is the best way of beat porn temptation or any other temptation. I understand that from I Thessalonians 4:3-5. Only pagan who do not ‘know God’ run after lustful pleasures, Apostle Paul writes there. What is knowing God? It is being spiritually intimate with God! Reading Genesis 4:1 teaches me that. Knowing God and being truly being grateful for the grace he demonstrated in having sent his son Jesus to die for us on the Cross  – according to Paul – is an antidote that will enable us to say  ‘no’ to ungodliness and worldly passions, including the porn-temptation (Titus 2:11,12).

(Duke Jeyaraj is the founder of Grabbing the Google Generation from Gehenna Mission. This is a viewer supported Indian ministry. Find out more at Write to Duke via email – – or WhatsApp – 918886040605. Duke has addressed the issue of porn-watching and  hot issues on his Youtube channel – – as well as in his book Straight Talk, the e-book version of which is available on Amazon via Kindle device/app).